Caniene epilepsie is een chronische stoornis waarbij abnormale zenuwgeleiding tot aanvallen leidt. Epilepsie begint meestal wanneer een hond tussen de 6 maanden en vijf jaar oud is, volgens Pet Education. Medicatie is vaak nodig om de aanvallen die gepaard gaan met epilepsie te controleren en de hond een betere kwaliteit van leven te geven. Het is belangrijk om op te merken dat er geen medicatie de stoornis geneest; ze verminderen simpelweg de frequentie en duur van aanvallen.
Fenobarbital
- Fenobarbital is de meest voorkomende type aanvalsmedicatie, volgens Vet Info. Fenobarbital wordt soms samen met kaliumbromide ingenomen, aangezien 20 procent tot 30 procent van de honden met een aanvalsstoornis niet alleen met fenobarbital kan worden behandeld, volgens Mar Vista Vet. Het behandelingsregime is intensief, met medicatie die oraal of intraveneus elke dag wordt gegeven. Bloedtesten zijn gebruikelijk en nodig om de leverfunctie te controleren, aangezien leverfalen een bijwerking van fenobarbital is.
Felbamaat
- Felbamaat is een andere aanvalsmedicatie, maar is veel duurder dan fenobarbital. Het kan oraal worden ingenomen en wordt meestal toegediend aan honden die resistent zijn voor behandelingsplannen met kaliumbromide of fenobarbital. Felbamaat kan zo vaak als elke 8 uur worden ingenomen en veroorzaakt leverschade met een veel hoger percentage dan fenobarbital.
Gabapentine
- Gabapentine is een andere dure medicatie. Echter, in tegenstelling tot fenobarbital en felbamaat, veroorzaakt het weinig bijwerkingen. Gabapentine moet 3 tot 4 keer per dag worden toegediend, wat een veel hogere frequentie is dan andere aanvalsmedicatie.
