Huisdieren
Huisdieren
Epilepsie bij honden is een ernstige en levensbedreigende aandoening die moet worden gecontroleerd met door de dierenarts voorgeschreven medicijnen. Zodra een hond ernstige aanvallen ervaart, moeten medicijnen snel worden toegediend om de aanvallen te stoppen. Nadat de aanvallen zijn onder controle, zullen dierenartsen beslissen welk type medicijn ze voor dagelijks gebruik zullen voorschrijven om epileptische aanvallen bij honden te controleren.
Medicijnen die kunnen worden toegediend om huidige aanvallen te stoppen, omvatten benzodiazepines (diazepam of clonazepam) en het anticonvulsant medicijn fenobarbital.
De benzodiazepines worden als eerste lijn sedatie toegediend om de plaatsing van een IV-katheter bij een hond die momenteel aanvallen ervaart mogelijk te maken. Fenobarbital wordt toegediend om de aanvallen te verminderen en te stoppen.
Deze medicijnen moeten via intraveneuze (IV) routes worden toegediend, omdat honden geen orale medicijnen kunnen krijgen terwijl ze een aanval hebben. Fenobarbital wordt op een uurbasis toegediend totdat de aanvallen onder controle zijn. Zodra de aanvallen onder controle zijn, worden orale medicijnen voorgeschreven om toekomstige epileptische aanvallen te controleren.
Orale fenobarbital is meestal het type medicijn dat wordt voorgeschreven om epilepsie bij honden te controleren. De medicatie is beschikbaar in pilvorm, en de dosis is meestal elke 12 uur (twee keer per dag). Bijwerkingen van het gebruik van fenobarbital bij honden omvatten lethargie, extreme dorst, frequent urineren en een toegenomen eetlust. Bijwerkingen van fenobarbital duren over het algemeen 2 weken, totdat de hond een tolerantie voor de medicatie ontwikkelt.
Orale bromide, ook wel bekend als kalium- of natriumzout, wordt in ongebruikelijke gevallen gebruikt wanneer honden fenobarbitalmedicatie niet kunnen verdragen. Dit orale medicijn moet twee keer per dag met voedsel worden gegeven, en het kan bijwerkingen veroorzaken zoals misselijkheid, maagdarmirritatie, lethargie, ontsteking van de alvleesklier, verhoogde dorst, verhoogde eetlust en verhoogd urineren.
Als fenobarbital aanvallen bij epileptische honden niet effectief controleert, kunnen extra medicijnen worden voorgeschreven. Diazepam (rectaal toegediend), clonazepam, chlorazepate dipotassium, valproïnezuur, mefenytoïne en levetiracetam kunnen allemaal met fenobarbital worden gecombineerd om aanvallen bij honden te helpen controleren. De meeste van deze medicijnen moeten twee tot drie keer per dag samen met fenobarbitaldoses worden gegeven.
Epilepsie bij honden kan soms moeilijk te controleren zijn, en huisdierbezitters kunnen hun dierenartsen helpen om het juiste medicijn (of combinatiemedicijn) te vinden door het gedrag van hun hond en eventuele bijwerkingen die optraden tijdens het gebruik van medicatie bij te houden. Huisdierbezitters moeten ook nauwkeurige aantekeningen maken van het tijdstip waarop aanvallen plaatsvonden, hoe lang ze duurden, hun ernst en het tijdstip waarop medicatie werd toegediend.
Vanwege de bijwerkingen die worden veroorzaakt door veel combinatiemedicijnen, zullen huisdierbezitters ervoor moeten zorgen dat hun epileptische hond frequente dierenartscontroles en regelmatige bloedonderzoeken krijgt om orgaanfunctie en bloedgezondheid te controleren.