Huisdieren
Huisdieren
Prednisonolon en prednison zijn corticosteroïde geneesmiddelen die bijna hetzelfde zijn in chemische samenstelling en effecten. Wanneer ze voor honden worden voorgeschreven, worden ze voornamelijk gebruikt om ontstekingen te verminderen. Prednisonolon kan nuttig zijn voor het behandelen van allergieën, longaandoeningen zoals astma, huidaandoeningen, ruggenwervelaandoeningen, darmziekten en meer. Prednisonolon moet echter alleen worden gebruikt wanneer absoluut noodzakelijk, met name voor langdurig gebruik. Het kan veel bijwerkingen veroorzaken.
Dierenartsen kunnen een korte kuur prednisonolontherapie voor honden aanbevelen die twee weken of minder duurt, of op een indien nodig basis. Veelvoorkomende bijwerkingen die verband houden met dit type kortetermijngebruik zijn abnormale dorst, verhoogde eetlust, diarree, braken, hijgen en rusteloosheid.
Langdurig gebruik van prednisonolon kan ernstigere bijwerkingen veroorzaken. Dit kunnen gedragsveranderingen, verdunning van de vacht, verzwakte en verspilde spieren, maag- of darmzweren, diabetes, pancreatitis, en nier- of leverschade zijn. Sommige van deze effecten kunnen levensbedreigend zijn.
Prednisonolon in hoge doseringen onderdrukt het immuunsysteem. Dit is voordelig wanneer het geneesmiddel wordt voorgeschreven om auto-immuunziekten bij honden te behandelen, zoals auto-immuun hemolytische anemie, maar kan het vermogen van de hond om infecties en ziekten te bestrijden verminderen.
Omdat de bijnieren reageren op de toediening van corticosteroïden, kunnen hoge doseringen of langdurig gebruik hormoongerelateerde gezondheidsproblemen veroorzaken. De hond kan de ziekte van Cushing ontwikkelen, waarbij de hypofyse te veel bijnierhormoon vrijgeeft. Als prednison te snel wordt gestaakt, kan de hond de ziekte van Addison ontwikkelen, waarbij onvoldoende productie van bijnierhormonen plaatsvindt.
Prednisonolon mag niet worden gegeven aan drachtige honden omdat het de bevalling kan induceren. Het mag niet worden gebruikt in combinatie met non-steroïde ontstekingsremmende middelen zoals carprofen (Rimadyl), en dierenartsen raden meestal aan om een week te wachten bij het overschakelen van het ene naar het andere van deze geneesmiddelen.