Huisdieren
Katten krijgen angst net als mensen, meestal als gevolg van stress of verlatingsangst. Hoewel het wegnemen van de oorzaak van die stress een belangrijk aspect van de behandeling is, kan angstmedicatie ook nuttig zijn. Dit geldt met name voor katten met een zenuwachtig karakter, die gemakkelijk van streek raken en niet simpelweg kunnen "ontspannen."
Wanneer een kat een dreiging waarneemt, activeert het hypothalamus-gebied van de hersenen het lichaam om chemicaliën vrij te geven die het dier klaarstrijden voor vechten of vluchten. Chronisch angstige katten hebben een constante stroom van deze chemicaliën in hun bloedbaan, wat hun immuunsysteem verzwakt en ze kwetsbaar maakt voor een verscheidenheid aan gezondheidsproblemen. De symptomen van kattenangst omvatten meestal drastische gedragsveranderingen. Dit omvat braken, miauwen, heen en weer lopen, trillen, apathie, overmatig poetsen, krabben, eetlustverlies, gewichtsverlies, verlegenheid, genegenheidsverlies en plassen of poepen buiten de kattenbak. Sommige katten zoeken in tijden van stress extra aandacht, terwijl anderen contact met mensen vermijden en zich verstoppen onder bedden of banken.
Zowel psychotrope geneesmiddelen als feromonen worden gebruikt om kattenangst te behandelen. De meeste werken door het veranderen van serotonine- of dopaminespiegels. Hun functie is vergelijkbaar met angstverlagende medicatie bij mensen, hoewel de doseringen drastisch verschillend zijn. Amitriptyline (Elavil) heeft belofte getoond bij de behandeling van obsessief poetsen, ongepast plassen en verlatingsangst. Clomipramine is het eerste medicijn dat FDA-goedkeuring heeft gekregen voor de behandeling van angst bij mensen en dieren. Fluoxetine (Reconcile, Prozac) is een ander veelvoorkomend angstmedicijn, een versie waarvan in 2007 is gemaakt en specifiek is geformuleerd voor dierlijk gebruik. Andere medicijnen omvatten Buspirone Hydrochloride (Buspar) en Alprazolam.
Feliway is een voorbeeld van een product dat kattenferomonen nabootst. Katten produceren deze feromonen uit klieren in hun wangen, die ze tegen voorwerpen in hun omgeving wrijven om hun territorium te markeren. Geneesmiddelen gebaseerd op kattenferomonen zijn ontworpen om een vriendelijke omgeving aan de kat te signaleren, wat helpt om algemene angst en territoriumgedrag te verminderen.
Er zijn ook kruidentherapieën voor kattenangst. Deze zijn meestal milder en kalmeren over het algemeen het zenuwstelsel. Enkele veelvoorkomende kruiden in deze medicijnen en tincturen zijn Scutellaria laterifolia, Passiflora incarnata, Kalium phosphate en Argentum nitricum.
Kattenangstmedicatie is ontworpen om eenmaal per dag te worden toegediend om katten de hele dag kalm te houden. Ze worden niet gegeven als reactie op een specifiek geval van acute angst.
Raadpleeg een dierenarts voordat u enige behandeling voor kattenangst toedient. Dit is vooral belangrijk omdat veel symptomen die met angst worden geassocieerd, kunnen wijzen op een andere onderliggende ziekte of aandoening.