Tekenen van chronisch hartfalen bij katten

Chronische hartaandoening

Chronische hartziekte is relatief veelvoorkomend bij huiskatten en hoeft niet per se gerelateerd te zijn aan hun gewicht. Het hart heeft meestal enigszins zwakke spieren, veroorzaakt door een genetisch defect, door de ophoping van vocht rond het hart of door verhoogde bloeddruk in de loop van de tijd. Niettemin, ongeacht de oorzaak, kan chronische hartziekte maanden of zelfs jaren duren voordat er zichtbare symptomen optreden.

Dierenartsen

Het eerste teken dat een kat chronisch hartfalen kan hebben, kan op de praktijk van de dierenarts zijn; soms kan een ruis of andere onregelmatigheid in de hartslag een dierenarts op het spoor brengen dat er iets mis is met het hart van je kat. Als de broers of zussen of de moeder van de kat overleden zijn aan chronisch hartfalen, maar de dierenarts niets mis kan horen met het hart, kan hij of zij een echo-onderzoek van het hart van je kat aanvragen.

Enkele zichtbare tekenen

Hoewel katten zeer goed zijn in het verbergen van zwakte (een overblijfsel van hun wilde, solitaire jagerwortels), kunnen sommige zichtbare tekenen optreden. Dit kan omvatten een kat die moeite heeft om aan te komen, weinig belangstelling toont voor activiteiten zoals spelen of rennen, en een verhoogde ademfrequentie in rust.

Uiting

Vaak blijft chronisch hartfalen onopgemerkt en kan het plotseling op dramatische en traumatische wijze manifesteren.
In sommige gevallen, zoals feliene cardiomyopathie, pompt het hart niet goed, wat leidt tot een ophoping van bloed in het hart, wat stolt. Soms in de toekomst breken deze stolsels uiteen en worden ze "uitgeworpen" in de slagaders, waar ze blokkades (of "trombose") veroorzaken of de longen binnengaan (een "embolie"), wat resulteert in snel optredende verlamming, extreme pijn, ademhalingsmoeilijkheden en/of beroerte.
Vaak kunnen deze symptomen, zelfs als ze met succes worden behandeld, terugkeren, wat resulteert in meer frequente en ernstigere episoden.
In andere gevallen kan de kat gaan piepen, hijgen of kokhalzen alsof ze op voedsel of ingeslikte voorwerpen zit. Dit is meestal een eindfase manifestatie wanneer het hart beeft en spasmatisch handelt, wat resulteert in onvoldoende zuurstoftoevoer aan het lichaam.

Preventie/Oplossing

Preventie is soms mogelijk door middel van medicatie en overleg met je dierenarts. Bloedverdunners, bètablokkers, ACE-remmers en zelfs natuurlijke remedieën zoals crataegus-extract worden soms met succes gebruikt, maar zijn geen garantie voor een succesvolle behandeling. Eenmaal een acute manifestatie optreedt, zijn er weinig behandelopties beschikbaar. Bijvoorbeeld, bij een trombose kan heparine worden gebruikt om de stolsel op te breken, maar de kleinere stolsels kunnen naar de nieren, longen of hersenen verplaatsen, wat een bijna onmiddellijke herhaling van symptomen veroorzaakt.

Kattengezondheid