Huisdieren
Huisdieren
Dysplasie is een abnormale ontwikkeling van weefsel. Wanneer het de heup beaant, is het gewricht abnormaal gevormd en past de bal, of het bovenste deel van het dijbeen, niet in de heupkom. Dit maakt dat de heup uit de kom schiet. Deze genetische aandoening kan één of beide heupen treffen en treedt niet bij de geboorte op, maar kan worden opgemerkt naarmate het kitten groeit. Deze heupaandoening kan niet goed worden gediagnosticeerd totdat de kat ouder is dan twee jaar. Katten met heupdysplasie kunnen stijf lopen of terughoudend zijn om te springen of te klimmen. Ze kunnen ook kreupel lijken.
Om heupdysplasie te behandelen, zullen dierenartsen ontstekingsremmers en pijnstillers gebruiken. Het beperken van beweging kan ook worden aanbevolen om meer schade aan het heupweefsel te voorkomen.
Degeneratieve gewrichtsaandoening of artritis beïnvloedt het kraakbeen van het heupgewricht, waardoor de ruwe botoppervlakken tegen elkaar wrijven naarmate het kraakbeen slijt. Dit is zeer pijnlijk voor de kat. Naast pijn beperkt het ook de beweging van de kat. Bovendien, hoe meer de kat het gewricht beweegt, hoe groter de kans dat de ontsteking erger wordt en de slijtage toeneemt. Let op of je kat kreupel is of zwellen gewrichten heeft, of of je een droog kraakgeluid kunt horen wanneer hij beweegt. Een van deze tekenen suggereert dat de kat artritis kan hebben.
Soms kan overgewicht artritis veroorzaken, dus de dierenarts kan een gewichtsverminderingprogramma aanbevelen, evenals ontstekingsremmende medicatie. Soms is chirurgie vereist om de progressie van het degeneratieve proces te vertragen.
Bekkenbreuken kunnen leiden tot kreupelheid van de achterpoten. Dit treedt normaal gesproken op bij oudere katten, aangezien jonge katten of kittens waarschijnlijk andere botten hebben gebroken voordat het bekken breekt. Als het niet onmiddellijk wordt behandeld, kunnen bekkenbreuken ernstige complicaties hebben.
Na een ongeval dat een bekkenbreuk heeft veroorzaakt, moeten spoedeisende zorg en behandeling worden toegediend. Afterwards moeten de zachte weefsels rond de letsel ook worden gerepareerd en moeten de heupen worden gestabiliseerd zodat de botfragmenten weer samengroeien. Helaas kan het bekken niet adequaat worden geïmmobiliseerd met een spalk. Als zodanig moet de kat worden in de gaten gehouden wanneer ze thuis komt om ervoor te zorgen dat ze niet te veel beweegt voordat ze geneest.