Draadwormen of barberspaalwormen zijn een zeer veelvoorkomende parasiet die normaal gesproken herkauwers zoals schapen en koeien infecteert. Ze zijn echter ook aangetroffen bij katten, vooral bij die welke dicht bij boerderijdieren leven. De eitjes van de draadworm worden uitgescheiden via de ontlasting van het geïnfecteerde dier. Na verschillende ontwikkelingsstadia wachten de infectieuze larven in het gras om door het volgende onwetende slachtoffer gegeten te worden. Omdat katten geneigd zijn te zwerven en zich voortdurend schoon te likken, pikken ze gemakkelijk infectieuze larven op op hun vacht en poten en slikken ze ze in tijdens het wassen.
Interessante feiten
- De draadworm kreeg zijn bijnaam barberspaalworm omdat zijn witte eierstokken verstrengeld zijn met zijn rode darm. Dit komt doordat de parasiet een bloedzuiger is.
Levenscyclus
- Het adulte vrouwtje van de draadworm geeft tot wel 10.000 eitjes per dag af, die worden verspreid wanneer het geïnfecteerde dier ontlast. De eitjes rijpen in de vochtige omgeving van de ontlasting en komen uit. De larven worden infectieus na vier tot zes dagen ontwikkeling. Ze kruipen op de grassprieten die de herkauwers eten en wachten om gegeten te worden.
Ontwikkeling
- Katten zijn gewoonlijk niet geneigd om gras te eten, maar tijdens de normale gang van jagen en zwerven, hechten de infectieuze larven zich aan hun vacht en poten. Wanneer de kat zich wast, worden de larven ingeslikt en beginnen ze hun invasie door hun beschermende proteïnenlaag af te werpen en zich in de maag van de kat te graven. Ze zetten hun ontwikkeling voort naar pre-adulteen, wat ongeveer 48 uur duurt. Daarna vervellen ze en worden ze volwassen. De wormen verblijven in de buikholte tot de dood, terwijl ze zich voeden met het bloed van de kat.
Symptomen van infectie
- Symptomen van een draadworminfectie bij een kat kunnen zijn: lethargie, uitdroging, diarree, doffe ogen, algemeen ongezond uiterlijk, verwaarloosde vacht en onhandigheid in beweging. Anemie geassocieerd met ernstig bloedverlies komt ook veel voor. Dit kan worden vastgesteld door het slijmvlies te onderzoeken, dat normaal gesproken roze is. Anemische katten vertonen bleke of witte slijmvliezen.
Behandeling
- Behandeling van draadworminfecties is mogelijk, maar de resultaten hangen af van wanneer de infectie wordt ontdekt. De kat ontvangt een ontwormingsmiddel om hem van de parasiet te verlossen en krijgt ondersteunende zorg zoals IV-vloeistoffen om uitdroging te verhelpen, antibiotica om secundaire bacteriële infecties te genezen of te voorkomen, en/of bloedtransfusies om ernstige anemie te corrigeren. Katten op boerderijen moeten regelmatig worden gecontroleerd op draadwormplaag om onnodige sterfte te voorkomen.
