Huisdieren
Huisdieren
Honden hebben twee kleine bijnieren, één aan elke nier. Onder de hormonen die ze produceren is cortisol, een stresshormoon om honden te helpen omgaan met ziekte, gevaar en letsel. Honden met bijnierziekte produceren overmatig of onvoldoende cortisol.
Bijnierziekte treedt doorgaans op als gevolg van bijnier- of hypofysetumoren, maar kan soms voorkomen als een hond corticosteroïden krijgt om een andere aandoening te behandelen. Behandelingen van bijnierziekte omvatten chirurgie, voorgeschreven medicatie, kruiden en homeopathie.
Hypofysetumoren zijn volgens de Chastain Veterinary Medical Group de belangrijkste oorzaak van bijnierziekte bij honden. Gelegen net onder de hersenen, produceert de hypofyse AHCT, wat de bijnieren signaleert om cortisol te produceren. Als een hypofysetumor de afgifte van te veel AHCT veroorzaakt, zullen de bijnieren reageren met overmatig cortisol, wat leidt tot de ziekte van Cushing.
De meest voorkomende bijniertumoren bij honden worden functionele tumoren genoemd. Ze stimuleren de bijnierfunctie, wat leidt tot over-afscheiding van hormonen. Een functionele tumor kan groter worden dan de bijnier die het aantast. Deze tumoren zijn geassocieerd met de ontwikkeling van andere bijnieraandoeningen.
Feochromocytoomen zijn zeldzame en meestal goedaardige tumoren van de bijniermerg, die meestal honden ouder dan 10 jaar treffen. Ze zijn moeilijk te diagnosticeren omdat hun symptomen lijken op die van veel andere ziekten, waaronder bijniergerelateerde ziekte van Cushing, lever- en nierziekte, en diabetes. Honden met deze tumoren kunnen eten, drinken weigeren en overmatig plassen. Ze houden ook vocht vast, ontwikkelen hoge bloeddruk, en worden lusteloos en zwak.
Addison's ziekte, of hypoadrenalcorticisme, treedt op wanneer de bijnieren van een hond niet genoeg cortisol produceren. Primaire en secundaire Addison's treden op vanwege storingen in de bijnieren, terwijl atypische Addison's voortkomt uit het niet produceren van voldoende AHCT door de hypofyse. Immuun-gerelateerde bijnierbeschadiging en medicijnen die worden gebruikt om de ziekte van Cushing te behandelen, kunnen ook Addison's veroorzaken.
Symptomen, die in de loop van de tijd kunnen fluctueren, omvatten vermoeidheid, zwakte in de achterhand, gewichtsverlies en verlies van eetlust, en spijsverteringsproblemen, waaronder braken en diarree. Geavanceerde Addison's veroorzaakt een potentieel dodelijke kaliumophoping, met geassocieerde hart- en nierproblemen bekend als Addisoniaanse crisis.
Het tegendeel van Addison's ziekte, de ziekte van Cushing treedt op bij honden die te veel stresshormonen produceren. Hypofyse- of bijniertumoren zijn de meest voorkomende oorzaken. Honden die corticosteroïden krijgen om andere ziekten te behandelen, kunnen echter iatrogene Cushing ontwikkelen naarmate de cortisolproductie van hun bijnieren uitschakelt om te compenseren.
Klassieke symptomen van Cushing zijn overmatige dorst en urinering, en haaruitval van de romp.
Chirurgie wordt zelden uitgevoerd bij honden met bijnierziekte gerelateerd aan hypofysetumoren. Ze worden in plaats daarvan behandeld met medicatie om de hormoonafscheiding van hun bijnieren te verbeteren of te verminderen.
Honden met primaire en secundaire Addison's hebben medicatie nodig om hun elektrolyten, inclusief kalium, in evenwicht te houden. Deze honden – en honden met atypische Addison's – hebben cortisolvervanging nodig, waarvoor prednison het meest wordt voorgeschreven.
Chirurgie om goedaardige bijniertumoren te verwijderen wordt veel gebruikt bij Cushing-honden, en in veel gevallen lost dit het probleem op. Bijna 80 procent van de Cushing-honden heeft echter hypofyse-gerelateerde symptomen die behandelbaar zijn met medicatie: Lysodren werkt door bijnierweefsel te vernietigen om de cortisolproductie te verminderen, en Ketoconazol verstoort de synthese van stresshormonen (zie Resources).
Homeopathie behandelt de individuele symptomen van elke hond die lijdt aan bijnierziekte in plaats van te proberen de ziekte zelf te genezen. Homeopathische middelen voor bijnieraandoeningen omvatten mercurius, hepar, zwavel, astralagus en arcsenicum om dorst, huid- en spijsverteringsproblemen te verlichten.
Astralaglus en arsenicum, samen met homeopathische preparaten van paardenbloem en klis, zijn nuttig bij het behandelen van symptomen van Addison's zoet. Zoetwortel, waarvan wordt gedacht dat het de productie van bijniercorticosteroïden stimuleert, kan ook helpen bij honden die lijden aan Addison's (zie Resources).