Huisdieren
Huisdieren
Nierfalen bij uw kan alleen gediagnosticeerd worden met klinische testen en een grondig onderzoek door uw dierenarts. Verhoogde dorsstoot en urinatie zijn de meest voor de hand liggende initiële teken van nierfalen, hoewel deze symptomen snel vergezeld zullen worden door anderen, zoals eetlustverlies, dehydratie, verstopping, misselijkheid en overgeven. Aangezien katten slechts 30 procent van de niercapaciteit nodig hebben om goed te functioneren, duiden de verschijning van deze tekens aan dat 70 procent van de nierfunctie al verloren is. Raadpleeg uw dierenarts zo snel mogelijk zodra deze tekenen verschijnen.
Verhoogde dorsstoot (polydipsie) is een betrouwbaar signaal dat er iets mis is met de nieren van uw kat. Gezonde katten hebben van nature niet veel water nodig, aangezien het ras geëvolueerd is in droge gebieden en neigen om water op dagelijkse basis te drinken alleen als ze uitsluitend met droogvoedsel gevoed worden. Elke kat op een blik- of zelfgemaakt dieet die consistent naar de waterkom gaat, heeft een nierprobleem. Frequente urinatie (polyurie) gaat hand in hand met verhoogde dorsstoot. Een nierprobleem wordt aangegeven als de urine lichtgekleurd en verzadigd is.
Dit is een van de meer vertellende tekenen van nierfalen. Misselijkheid en overgeven bij een kat met nierfalen wordt veroorzaakt door de aanwezigheid van verhoogde maagzuren en galproductie. Nierpatiënten zullen regelmatig heldere vloeistof overgeven. Anti-ulcus medicijnen kunnen de zuurtegraad verminderen en de misselijkheid stoppen. Frequente overgeven – en urinatie – resulteert in dehydratie en kaliumuitputting, en moet zo snel mogelijk verholpen worden.
Dehydratie is een ernstig en chronisch probleem dat ontstaat naarmate de overgeven- en diarree-episodes van de kat frequenter worden. Het wordt een constant probleem als de ziekende nieren hun vermogen verliezen om urine te concentreren. Controleer of uw kat gedeshydrateerd is door een beetje huid in de nek vast te knijpen. Alles is goed als de huid direct terug springt. Als dat niet het geval is, betekent dat dat de huid zijn elasticiteit heeft verloren en uw kat gedeshydrateerd is. Let op dat uiterlijke tekenen van dehydratie pas zich ontwikkelen als de toestand ernstig wordt. Neem zo snel mogelijk contact op met uw dierenarts zodra u tekenen van dehydratie ziet.
Net als bij misselijkheid en overgeven, zal een kat met nierfalen zijn verlangen om te eten verliezen als gevolg van de overmaat aan zuurtegraad en galophoping in de maag. Als een kat zich niet goed voelt, zal het niet eten en zal het beginnen af te vallen, uiteindelijk een uitgemergelde en uitgehongerde uiterlijk ontwikkelend. Als anti-zuur medicijnen de kat niet goed genoeg laten voelen om weer te gaan eten, moet u wellicht overstappen op eetluststimulansen om het te doen.
Verstopping is direct het gevolg van onvoldoende waterinname en dehydratie die geassocieerd is met nierfalen. Het kan tamelijk pijnlijk zijn. Subcutane vloeistoffen kunnen helpen, evenals het toevoegen van blikvoedsel aan het dieet van uw kat. Probeer echter niet uw kat een laxerende of klysma te geven; dit mag alleen door uw dierenarts gedaan worden.