Huisdieren
Huisdieren
Radioactief jodium is een van de drie behandelingen voor hyperthyreoïdie bij katten. Hyperthyreoïdie wordt meest vaak veroorzaakt door de schildklier die te veel van de hormonen trijodthyronine en thyroxine produceert. Oudere katten zijn de meest waarschijnlijke kandidaten voor de ziekte, en er kan een link bestaan tussen de ziekte en katten die blikvoedsel eten. Symptomen omvatten gewichtsverlies, haaruitval, maagklachten en zeuuwachtigheid/hyperactiviteit. Diagnose omvat doorgaans het nemen van een medische geschiedenis, een lichamelijk onderzoek en laboratoriumtesten.
Radioactief jodium wordt aan katten gegeven in een injectie onder de huid. Het radioactieve jodium wordt geabsorbeerd in de bloedstroom van de kat en het ziekte Schildklierweefsel. In de schildklier stopt het het deel van de schildklier dat overproduceert.
Behandeling met radioactief jodium vereist niet dat de kat genarcotiseerd wordt en na de therapie is geen dagelijkse medicatie vereist. Het brengt de schildklier doorgaans binnen één maand terug naar normaal.
De wet vereist dat katten behandeld met radioactief jodium in isolatie in het ziekenhuis worden opgenomen totdat hun radioactiviteit daalt tot een bepaald niveau. Dit duurt meestal tussen de drie en tien dagen.
Bijwerkingen van radioactieve jodiumbehandeling zijn weinig en zeldzaam. Een paar katten ontwikkelen tijdelijke of permanente hypo thyreoïdie, wat dan gecontroleerd wordt door supplementatie. Voor 2 tot 3 procent van de behandelde katten, kan de enkele injectie de aandoening niet genezen en een tweede behandeling kan vereist zijn.
Eenmaal uw kat ontslagen is uit het ziekenhuis, moet u bepaalde voorzorgsmaatregelen volgen voor een additionele tien dagen tot drie weken. Deze omvatten: de kat binnenhouden, handschoenen dragen bij het reinigen van de kattenbak, dagelijks de kattenbak afvoeren in een plastic zak buiten, niet toestaan dat kinderen de kat aanraken, niet toestaan dat de kat met mensen slaapt, en handen wassen na het aanraken van uw kat, haar voerbakken of haar kattenbak. Uw dierenarts zal de schildklierhormoon- en nierbloedwaarden van uw kat drie weken na de radioactieve jodiumbehandeling controleren.
Hyperthyreoïdie wordt ook behandeld met methimazol, wat dagelijks gedurende het leven van de kat wordt gegeven. Het medicijn geneest de ziekte niet, maar vermindert de productie en afgifte van het schildklierhormoon. Het medicijn kan bijwerkingen veroorzaken bij sommige katten, waaronder overgeven, anorexie, koorts, anemie en lethargie. Chirurgie wordt ook soms uitgevoerd om de ziekte te behandelen. Chirurgie is doorgaans een permanente genezing. Het grootste risicofactor van de chirurgie is de mogelijkheid van schade aan de bijschildklieren, die dicht bij of in de schildklier liggen en nodig zijn om stabiele bloedcalciumwaarden te behouden.