Huisdieren
Huisdieren
Hyperthyreoiditeit (een te actieve schildklier) komt veel voor bij oudere katten. Sommige dierenartsen schatten dat 20% van de katten ouder dan acht jaar hieraan lijdt. Symptomen kunnen zijn: hevige honger zonder gewichtstoename, verhoogd drinken en plassen, verhoogde vocalisatie, hyperactiviteit en braken. De ziekte is echter goed te managen met medicatie.
Methimazol moet twee keer per dag gegeven worden. Bijwerkingen kunnen zijn: schuren rond de oren, lusteloosheid, eetlustverlies en braken. Een klein percentage katten ervaart levertoxiciteit. Het medicijn kan ook veranderingen in het beenmerg veroorzaken.
Carbimazol wordt in het lichaam omgezet tot methimazol en geeft minder bijwerkingen. Ook dit middel moet twee keer per dag. In de VS is het niet commercieel verkrijgbaar, wel via bereidingsapotheken.
Schildkliermedicijnen kunnen worden bereid tot kip- of tonijngeurige vloeistof die makkelijk door het voer gemengd kan worden. Ook zachte traktaties of een gel om aan de binnenkant van de oorpuntjes aan te brengen zijn mogelijk.
Één injectie met radioactief jodium kan hyperthyreoiditeit genezen. Vraag je dierenarts naar behandelcentra in de buurt. Je kat moet enkele dagen in het centrum verblijven tot de straling in de afscheiding een veilig niveau bereikt heeft. Let op: sommige katten ontwikkelen na de injectie hypothyreoiditeit (te trage schildklier).
Iopanoic acid is een effectieve alternatief voor methimazol en carbimazol bij katten met milde tot matige schildklieraandoeningen. Alleen verkrijgbaar via bereidingsapotheken.
Sommige katten met milde schildklierproblemen gaan goed met supplementen, kruiden of homeopathische middelen. Deze behandelingen moeten op maat worden gemaakt. Raadpleeg een integratieve (holistische) dierenarts voor advies.