Huisdieren
Huisdieren
IBD, of Inflammatory Bowel Disease, is een term die wordt gebruikt om verschillende aandoeningen te beschrijven die ontsteking van het maagdarmkanaal omvatten. Katten met IBD lijden doorgaans aan chronisch braken en diarree, hoewel andere symptomen zoals bloed in de ontlasting ook indicatief zijn voor IBD. Hoewel de aandoening chronisch is, is deze behandelbaar met voeding en voorgeschreven medicijnen.
IBD, of Inflammatory Bowel Disease, is de naam die wordt gegeven aan een groep aandoeningen die allemaal ontsteking van het maagdarmkanaal omvatten. De ziekte is chronisch en kan verschillende delen van het spijsverteringsstelsel van de kat aantasten, waaronder de maag, dunne darm en dikke darm.
De oorzaak van IBD is nog onbekend. Wetenschappers hebben gesuggereerd dat bacteriën de schuld zijn van de infiltratie van ontstekingscellen in het maagdarmkanaal, maar het bewijs is nog niet conclusief. Verschillende mogelijke oorzaken zijn gesuggereerd, zoals voedselallergieën, parasieten, genetica en abnormale immuunsysteemfunctie.
De twee primaire symptomen van Inflammatory Bowel Disease bij katten zijn braken en diarree. IBD is eigenlijk de meest voorkomende oorzaak van chronisch braken en diarree bij katten. Het braaksel van katten met IBD bevat meestal geen voedsel. In plaats daarvan is het braaksel galvlekt slijm.
Katten met IBD kunnen ook gewichtsverlies, een verandering in eetlust, borrelende maag en boerigheid vertonen. De ontlasting van een kat met IBD is vaak zwart en teerachtig, en de kat zal een verhoogde winderigheid ervaren, beide veroorzaakt door het verteren van bloed. Er wordt soms zelfs bloed gevonden in de ontlasting van katten met IBD. De kat vaker kan ontlasten, maar er zal minder ontlasting per gang zijn dan normaal. Het is ook vrij gebruikelijk dat katten met IBD buiten hun kattenbak ontlasten.
Andere IBD-symptomen omvatten verhoogde dorst, slechte adem en maagpijn.
Als IBD wordt vermoed, breng dan de kat naar een dierenarts voor een grondig onderzoek. De dierenarts onderzoekt de kat lichamelijk en sluit andere aandoeningen uit via bloedonderzoek, ontlastingsonderzoek en urineonderzoek. De enige definitieve manier om IBD te diagnosticeren is een biopsie van het darmkanaal uit te voeren.
Zodra IBD is bevestigd, zal de dierenarts de aandoening categoriseren als mild, matig of ernstig. Katten met IBD krijgen doorgaans speciale diëten om darmirritatie te minimaliseren. Corticosteroïden en antibiotica worden ook vaak gebruikt in behandelingen. Afhankelijk van welk deel van het maagdarmkanaal van de kat het meest wordt getroffen door de aandoening, kunnen aanvullende behandelingen worden voorgeschreven.