Huisdieren
Op een gegeven moment zullen de meeste kattenbezitters irritatie of pijn aan de poten van hun huisdier zien. Meestal wordt een ontsteking aan een kattenpoot veroorzaakt door iets onschuldigs als een infectie of een blessure. Soms wijzen geïrriteerde, zere of bloedende poten echter op een ernstigere ziekte. Als een kat langer dan één tot twee dagen last heeft van de poten, ga dan naar de dierenarts voor diagnose en behandeling.
Niet-traumageïnduceerde bacteriële infecties aan de poot of klauw kunnen voortkomen uit onderliggende medische aandoeningen zoals auto-immuunstoornissen, allergieën, Cushing, hypothyreoidisme en neoplasma. Dit kan leiden tot zwelling of pijn in de tenen of gebroken, vochtende klauwen. Infecties aan poten en klauwen kunnen ook schimmelig zijn, veroorzaakt door dermatophyten zoals ringworm. De medische diagnose van bacteriële en schimmelinfecties kan het uitsluiten van onderliggende aandoeningen, het bekijken van de gezondheidsgeschiedenis en klinische bevindingen, alsook kweken of röntgenfoto's omvatten.
Als uw kat een pootblessure of ziekte heeft, kan hij de geïrriteerde poot likken of kauwen tot het bloedt. Zoek medische hulp als u merkt dat uw huisdier lammeert of één poot ontlast, vooral als u bij onderzoek ziet dat de balletjes van de poot gezwollen en rood, bloedig of nat zijn van overmatig likken. Letels, bultjes of pustules zijn ook een reden voor zorg. Katten zijn actieve en nieuwsgierige dieren, en zelfs binnenkatten kunnen zich aan de poten verletten tijdens spelen en verkennen. Gevechten met andere dieren, insectenbeten en -steken, of elke open wond of ingegroeid voorwerp aan een kattenpoot is gevoelig voor infectie, zeker als de kat een kattenbak gebruikt. Allergische reacties op bijensteken en muggenbeten kunnen ook leiden tot infectie. Werk samen met uw dierenarts om pootwonden schoon te houden of te behandelen met antibiotica of antihistaminica, indien voorgeschreven.
Pemphigus is een immuunstoornis die vaak bij katten voorkomt. Katten met deze ziekte krijgen bultjes op hun poten en gezichten. De bultjes veranderen in pustules, dan in schorftjes. De balletjes van de poten kunnen ook verdikken en scheuren. De enige manier om pemphigus te diagnosticeren is met een huidbiopsie. Deze ziekte wordt vaak verward met felinen lupus, dus het is belangrijk dat de biopsie door een ervaren patholoog wordt beoordeeld. Pemphigus wordt behandeld met immuunsuppressiva zoals corticosteroïden, en de eigenaar moet de poten wellicht weken en schoonmaken tot de wonden genezen.
De medische naam voor kussenvetpoot is plasma cell pododermatitis. Deze ziekte kenmerkt zich door roze of paarsachtige balletjes, ernstige zwelling, en de bal voelt heel zacht aan als erop gedrukt wordt. Kussenvetpoot treedt meestal aan meer dan één poot op. Vaak lijkt de kat niet erg last te hebben van deze aandoening, en soms kan het alleen met een biopsie of bloedtest worden ontdekt. De oorzaken zijn niet goed begrepen, maar het kan succesvol worden behandeld met steroïden en/of antibiotica.
Met symptomen die lijken op kussenvetpoot, treedt eosinofiele granuloom meestal aan slechts één poot op en wordt het over het algemeen veroorzaakt door allergieën. De allergeen kan door de lucht, uit de omgeving of via voedsel komen. Als het lichaam van de kat extreem reageert op de allergie, valt het immuunsysteem het collageen in de poot aan, wat de zwelling veroorzaakt. Eosinofiele granuloom kan behandeld worden met steroïden, antibiotica of anti-inflammatoire middelen, en de dierenarts zal ook testen doen om de bron van de allergie te vinden.