Huisdieren
Huisdieren
Schildklieroveractiviteit, een veelvoorkomende ziekte bij oudere en middelbare katten, vereist onmiddellijke behandeling. Als schildklieroveractiviteit niet wordt behandeld, kan dit leiden tot ernstige complicaties, inclusief de dood. Hier zijn verschillende standaardbehandelingen die door dierenartsen worden aanbevolen voor katten met schildklieroveractiviteit. Je dierenarts zal je helpen beslissen hoe je je kat kunt behandelen uit deze opties.
Geef dagelijks een antithyreoïde medicijn. Dierenartsen kunnen het medicijn Methimazol (Tapazole) aanbevelen. Dit medicijn zorgt ervoor dat de overactieve schildklier de productie van schildklierhormoon vermindert, waardoor de symptomen van schildklieroveractiviteit bij katten afnemen. Je kat zal dit medicijn voor het leven moeten nemen. Je dierenarts bepaalt de benodigde dosering. Bloedtesten om schildklierhormoonniveaus en leverfunctie te controleren zijn om de 3 tot 6 maanden vereist.
Kies voor een operatie om de overactieve delen van de schildklier van je kat te verwijderen. Voor sommige katten is een thyreoïdectomie de beste verdediging tegen schildklieroveractiviteit. Uitgevoerd onder algehele narcose door een dierenarts, vereist deze operatie een kort ziekenhuisverblijf. Als het succesvol is, zullen de schildklierhormoonniveaus van de kat kort na de operatie weer normaal zijn, en is er geen verdere behandeling nodig.
Gebruik radioactief jood (I-131) als behandeling voor schildklieroveractiviteit bij katten. Bij deze specifieke behandeling krijgt een kat met schildklieroveractiviteit radioactief jood via een injectie. Dit radioactieve jood concentreert zich in de schildklier van je kat en doodt vervolgens de overactieve schildkliercellen. Vanwege de radioactieve aard van deze behandeling moet de kat in isolatie blijven totdat de radioactiviteitsniveaus weer normaal zijn. Dit kan tot een week duren. De behandeling, hoewel effectief als genezing voor schildklieroveractiviteit, is duur, en niet alle dierenartsen kunnen deze procedure uitvoeren.