Huisdieren
Huisdieren
Kattekijken zijn bekend om te snurren tijdens aaien of wanneer ze zich op gemak voelen in hun omgeving. Snurren resoneren vanuit wat lijkt op het hele lichaam van de kat en kan anderwerelds lijken. Feitelijk is het een eigenschap die alle katten delen, groot en klein, en het heeft een duidelijke biologische bron en functie.
Het snurgeluid wordt continu gegenereerd tijdens zowel de in- als uithaling van de gewone huiskat. Volgens associate professor Vanessa Barrs van de Universiteit van Sydney, resoneren het geluid vanuit de trilling van keelspieren langs de lengte van de keelholte. Deze laryngale spieren controleren de glottis of stemligamenten van de kat. Wanneer een kat snurrt, spannen deze spieren zich aan om ruimte te creëren tussen de ligamenten, wat resulteert in het unieke geluid dat ontstaat wanneer lucht in beide richtingen doorheen passeert. Het middenrif speelt een indirecte rol bij de generatie van snurgeluiden doordat het in- en uithaling reguleert, maar is niet betrokken bij de stemligamenten zelf.
In de eerste levensweken wordt aangenomen dat de snur van een kattenbaby zijn welzijn signaleert aan de moederkat. Bij volwassen katten wordt snurren geassocieerd met algemene tevredenheid, ofwel door aandacht van een mens of een vullende maaltijd. Echter, volgens associate professor Leslie A. Lyons van de Universiteit van Californië, snurren ook plaats tijdens fysiek stressvolle situaties, zoals extreme pijn of angst. Barrs stelt voor dat snurren een troostmechanisme kan zijn.
Snurren kan katten helpen met alles van het trekken van aandacht en sympathie van hun menselijke gastheeren tot het herstellen van allerlei interne letsels. Katten kunnen snurren om bloedstolsels en pooling te voorkomen tijdens uitgebreide en frequente rustperiodes, vergelijkbaar met mensen die deze problemen hebben tijdens langdurig zitten. Volgens Elizabeth Von Muggenthaler kan snurren ook een methode zijn waarmee katten skelet- of spierziektes of -defecten genezen. Dr. T.F. Cook's waarnemingen uit de jaren '70 suggereren dat katten snurren kunnen gebruiken als behandeling voor ademhalingsproblemen zoals dyspnoe. Op dit moment blijft er geen definitieve data over de directe fysieke effecten van snurren, grotendeels omdat een non-invasieve methode om levende katten te testen nog niet ontwikkeld is. Waarschijnlijk is snurren een vocalsignaal dat ook een soort interne massage voor de kat biedt, wat gunstige gezondheidseffecten kan hebben.
Volgens een studie uit 1991 door Frazer-Sisson, et al., getiteld "How Cats Purr", wordt snurren veroorzaakt door een neurale functie uniek voor huiskatten die direct de laryngale spieren controleert. Vanessa Barrs gelooft dat als fysieke functie, snurren onvrijwillig is en het resultaat is van een automatische trigger in de hersenen van de kat. Terwijl de frequentie van het geluid en de vernauwing van de keelspieren onvrijwillig is, blijft controle over de handeling of het stoppen van snurren vrijwillig.
Hoewel huiskatten de enige soort zijn die snurrt tijdens zowel in- als uithaling, vertonen veel wilde katten ook een vorm van snurren tijdens uitsluitend uithaling, volgens Barrs. Barrs zegt dat de lijst van grote katten die regelmatig snurren jaguars, panters, luipaarden, tijgers, leeuwen en wildekatten omvat. Alle katten zijn in staat tot een vorm van snurren, maar sommige doen het vaker dan anderen. Jachtluipaarden, bijvoorbeeld, hebben niet de capaciteit te brullen en gaan in plaats daarvan alleen in luid snurren, volgens het National Geographic Big Cats Initiative.