Emoties zijn al moeilijk genoeg te kwantificeren bij mensen, want hoewel je kunt zeggen dat je je op een bepaalde manier voelt, kan een wetenschapper niet gemakkelijk de nauwkeurigheid van je uitspraak meten. Emoties zijn nog moeilijker te identificeren bij katten en kittens, omdat ze geen verbale uitdrukking hebben, dus onderzoekers zijn nog steeds verdeeld over of de lichaamstaal van een kitten een emotionele toestand aangeeft, of puur instinctief is.
Instructies
Academische benaderingen
- Behavioristen kijken naar de resultaten van tests om het bestaan van emoties te bewijzen en verwerpen daarom over het algemeen elke niet-bewijzen suggestie dat dieren denken of voelen. Ethologen daarentegen staan een bepaalde hoeveelheid observatie en anekdote toe om hun meningen te vormen. In een interview met de "Sunday Times" merkt etholoog Marc Bekoff op dat Darwiniaanse modellen van evolutie een wetenschappelijk visioen gunstig zijn waarin dieren in staat zijn tot enige emotie. Hij gelooft dat de verschillen tussen de ene zoogdiersoort en de andere, volgens evolutie, verschillen in graad zijn in plaats van verschillen in soort. Net zoals mensen zijn geëvolueerd om hersenen, harten en magen te hebben, zo ook katten. Hoewel de hersenen van een kat enigszins anders kunnen werken dan die van een persoon, blijven de basisfuncties hetzelfde, dus een kat kan het kattenequivalent van menselijke emoties voelen. Kattengeluk of -angst is misschien niet perfect identiek aan door mensen ervaren geluk, maar het manifesteert zich in grotendeels dezelfde vorm.
Liefde
- Dr. Nicholas Dodman zegt in een interview met "National Geographic News" dat moederkatten genegenheid kunnen tonen voor hun kittens, en vice versa. Hij merkt op dat het hormoon oxytocin sterk betrokken is bij veel soorten emotionele binding. Deze binding vindt niet alleen plaats tussen katten, maar ook tussen mensen en hun huisdieren. Soms, wanneer katten en kittens lijken wederzijdse binding en genegenheid te tonen, is het hormoon meetbaar aanwezig.
Angst
- Katten vertonen kenmerkend gedrag wanneer ze defensief worden, waaronder kruipen, vocaliseren en agressie, wat kan wijden op territoriaal gedrag of angst. Kattenangst kan echter op eenvoudigere manieren manifesteren dan menselijke angst. Bijvoorbeeld, dieren generaliseren angst gemakkelijk. Als een kitten schrikt van het plotselinge geluid van een brekend glas of een lawaaierige vaatwasser, kan ze een angst voor de hele keukenruimte behouden.
Dromen en nachtmerries
- Een slapende kitten kan trillen of geluiden maken, waardoor waarnemers speculeren dat dit emotionele reacties op dromen zijn, zoals angst tijdens nachtmerries. Hoewel de kitten niet kan wakker worden en waarnemers kan vertellen of hij droomt of niet, komen sommige slaappatronen die gebruikelijk zijn bij mensen ook voor bij slapende kittens. Een periode van snelloogbeweging, of REM-slaap, duidt op een actief onbewuste hersenactiviteit, wat geassocieerd wordt met het droomproces bij mensen. Als deze activiteiten vergelijkbare implicaties hebben bij kittens, kunnen de zich ontwikkelende zintuigen en ervaringen van de groeiende kitten tijdens de slaap worden gereproduceerd in de vorm van dromen.
Verlies
- Veel huisdierbezitters beschrijven het gedrag van huisdieren in antropomorfe termen. Rouw en verlies over een speelkameraadje kan bijvoorbeeld ertoe leiden dat een huiskitten het huis doorzoekt en herhaaldelijk naar zijn verloren speelkameraadje roept. Dergelijk gedrag kan wijden op simpele verwarring over de plotselinge verdwijning van de metgezel van de kitten, of het kan een oprechte reactie op het verlies illustreren, of dat nu rouw of eenzaamheid is.
Met betrekking tot katten
