Huisdieren
Huisdieren
Het Sphynx kattenras ontwikkelde zich in de late twintigste eeuw. Deze katten zijn middelgroot en wegen meestal tussen de 2,5 en 4,5 kilo als ze volgroeid zijn. Volgens de Pet Planet website heeft het Sphynx kattenras weinig gezondheidsproblemen.
In 1978 vond Shirley Smith, een Siamese kattenfokker uit Ontario, Canada, drie kale en dakloze kittens. Ze stuurde twee van deze kittens naar Nederland, waar Dr. Hugo Hernandez ze kruiste met een witte Devon Rex. De nakomelingen ontwikkelden zich tot het Sphynx ras.
Sphynx katten hebben grote ogen, grote oren, gerimpelde huid en geen snorharen. Deze "kale" katten hebben een dunne, suède-achtige laagje haar dat hun lichaam bedekt. Het Sphynx ras heeft geen vastgestelde kleurstandaarden. De huid van Sphynx katten heeft de pigmentatie die hun vacht zou hebben als ze vacht hadden.
Eigenaren moeten Sphynx katten een keer per week baden, omdat ze geen vacht hebben die de olie van hun huid opneemt. Eigenaren moeten ook regelmatig de oren van de kat reinigen.
Volgens de Cats of Australia website kunnen mensen met kattenallergieën soms vrouwelijke Sphynx katten verdragen.
Volgens de The Traditional Cat Association website zijn Sphynx katten aanhankelijk en mensgericht. Ze zijn ook nieuwsgierig en houden ervan om het middelpunt van de aandacht te zijn, volgens de Cat Fancier's Association website.