Huisdieren
Huisdieren
Urine-spuiten, ook wel geurmarkering genoemd, kan een veelvoorkomend probleem zijn bij katten. Urine-spuiten is anders dan een situatie waarin een kat normaal plast, maar de kattenbak mist. Bij spuiten worden korte stralen urine opzettelijk uitgestoten op verticale oppervlakken, zoals deuren, muren en meubels. Dit gedrag is niet beperkt tot kerten – poesjes doen ook mee. Oorzaken kunnen een behoefte zijn om territorium te markeren, emotionele reacties op veranderingen in routine en stress. Soms zal een kat met een urineweginfectie zijn kattenbak vermijden vanwege de perceptie dat de kattenbak zelf de pijnlijke urinatie veroorzaakt. Als je kat plotseling begint met plassen buiten de kattenbak, laat hem dan controleren door zijn dierenarts om infectie of ziekte uit te sluiten. Voor gevallen van gewoon urine-spuiten zijn er echter veel technieken die je kunt gebruiken om het probleem op te lossen en weer een schoon, fris huis te hebben.
Laat je kat castreren of steriliseren als je dat nog niet hebt gedaan. In veel gevallen is dit genoeg om het spuitgedrag te stoppen. Volgens dierenarts Dan Moore, oprichter van The Natural Vet Companies, stopt 87 procent van alle kerten met spuiten na castratie, waarbij 78 procent onmiddellijk stopt, 9 procent binnen een paar maanden stopt, en 13 procent doorgaat met spuiten.
Observeer je kat nauwkeurig om hem in de actie te betrappen. Dit helpt je te bepalen waar en wanneer hij spuit, en of hij geurmarkeert of simpelweg zijn kattenbak vermijdt. Bij normaal plassen hurkt of semi-hurkt de kat, met zijn staart naar beneden gericht. Bij urine-spuiten staat hij hoog en strak, met zijn staart recht in de lucht. Als je hem betrapt op spuiten, kun je hem niet alleen afschrikken, maar misschien ook achterhalen wat het uitgelokt heeft.
Identificeer de exacte plek of plekken waar de kat spuit door gebruik te maken van een verf- en blacklight-set, verkrijgbaar bij dierenspeciaalzaken. Je neus geeft je een indicatie, maar de blacklight laat je precies zien waar de urine is.
Gebruik een videocamera om je kat op te nemen wanneer je niet thuis bent, als je nog steeds moeite hebt om uit te vogelen waar en wanneer hij spuit.
Beperk de kat, indien mogelijk, in de toegang tot de spuitlocatie door deuren te sluiten en fysieke barrières op te zetten.
Bedek het oppervlak waarop de kat staat om te spuiten, evenals het doelobject zelf, met tinfolie. De meeste katten houden niet van hoe tinfolie aanvoelt onder hun poten en zullen vermijden om erop te staan. Bovendien zal de tinfolie ervoor zorgen dat de spray terug op de kat spat.
Zet kommen met gedroogde sinaasappelschillen in de buurt van spuitlocaties. Hoewel de geur van citrus voor de meeste mensen aangenaam is, houden katten het meestal niet.
Werp een zacht projektil, zoals een kussen, of spuit je kat met een waterpistool terwijl je "Nee!" roept, als je hem betrapt op "de positie innemen." Spuit de kat niet in het gezicht; de krachtige waterstraal kan oogletsel of infectie veroorzaken. Onthoud, je gebruikt gedragsverandering, niet straf. Mikken op zijn lichaam, en vooral op zijn bil, is echter toegestaan. Sommige katten hoeven op deze manier niet meer dan een of twee keer te worden geschrokken om de spuitgewoonte op te geven.
Geef je kat kleine lekkernijen, veel knuffels en speelgoed, om hem extra aandacht te geven en onzekerheid en stress te bestrijden, de hoofdoorzaak van de meeste spuitgedrag.
Houd een regelmatige routine aan bij het voeren, borstelen en spelen met je kat. Katten, ware wezens van gewoonte, spuiten soms als reactie op verstoring en verandering.
Gebruik een afschrikspray rond de gehele omtrek van je huis, vooral in de buurt van struiken en tuinen, om vreemde katten te verhinderen te plassen en een territoriaal spuitantwoord bij je kat uit te lokken.