Huisdieren
Huisdieren
Stel je de oren van een paard voor als satellietschotels, die ronddraaien om omgevende geluiden op te vangen. Wanneer iets bijzonders de aandacht van het paard trekt, zoals een knakkende tak of een piepende autoklaxon, zal het zijn hoofd naar het geluid toe draaien met oren naar voren gericht. Deze alertheid betekent dat het paard iets interessants heeft gevonden, en je moet de interesse van het paard weer vastpakken, of iets engs, en je moet het paard geruststellen. Terwijl je op het paard rijdt, zullen de oren soms naar jou terug wijzen, luisterend naar instructie of lof. Als de oren echter plat zijn, bijna horizontaal met gespannen gezichtsspieren, dan toont het paard agressie.
Prooidieren hebben ogen aan weerszijden van hun hoofd om beweging overal om hen heen te detecteren, waardoor ze een voorsprong krijgen om weg te rennen van roofdieren. De grote ogen van een paard observeren veel van de omgeving, dus wees je bewust van de bewegingen en positie van je lichaam in relatie tot het paard. Normaal gesproken is het oog van een paard open en ziet er zacht uit. Maar wanneer de ogen wijd open gaan en hard lijken, en je misschien het wit van het oog ziet, betekent dit dat het paard bang is. Alternatief kan het ontspannen van het ooglid aangeven dat het paard rustig is, maar een halfgesloten oog kan betekenen dat het moe of ziek is.
Hoewel paarden met hun stem spreken, zijn de woorden die ze zeggen beperkt. Wieheren, of 'neigeren', is een manier voor het paard om anderen te begroeten, en dit geluid kan over grote afstanden reizen. Giegelgeluiden zijn daarentegen als een schreeuw en sturen een dreigend bericht. Snuiten met wijdopen neusgaten duidt ook op een waarschuwing aan indringende dieren of mensen om weg te blijven. Deze snuiten mogen niet worden verward met het alledaagse luchten door de neusgaten van het paard dat verveeldheid aangeeft of informatie opneemt via geur. Zachte keelgeluiden, of 'nikken', worden meestal geluid als het eten wordt geserveerd of als vriendelijke aanmoediging voor andere paarden.
Vaak komen het hoofd en de staart van een paard overeen met elkaar. Een hoog gehouden hoofd en een woedend wippende staart betekent dat het paard boos of verzetelijk is, maar een hoog gehouden hoofd met een ontspannen staart geeft aan dat het paard gewoon alert is. Dit is waarom je meerdere elementen van lichaamstaal moet controleren om hun betekenis niet te verwarren. Veel ontspannen, onderdanige paarden houden hun hoofd laag met een traag wippende staart die vliegen wegjaagt terwijl ze aan gras knabbelen. De staart van het paard zal omhoog gaan wanneer het zich moet opluchten en tegen de billen drukken wanneer het zenuwachtig is, net als een hond met zijn staart tussen de benen.
Omdat paarden het grootste deel van hun leven op hun benen doorbrengen, is het erg belangrijk om op hen te letten. Als een van de voorbenen rust, met een gebogen knie en de punt van de hoef die licht de grond aanraakt, kan dat betekenen dat er een voorwerp in de hoef zit of dat er iets medisch aan de hand is. Een alert paard zal zeker op zijn benen staan en soms afwisselend een achterbeen rusten, wat volkomen normaal is. Een aanspanning van de sterke spieren van het achterbeen, in combinatie met een opgetild achterbeen, suggereert dat het paard kan bijten, trappen of bokken. Schrapen of stompen op de grond toont ook de woede of frustratie van het paard.