Huisdieren
Huisdieren
Heb je je ooit afgevraagd hoe het gebruik van sierlijke messing ornamenten op paarden tuig is ontstaan? Messing tuigversieringen, genaamd brasses, hebben een lange en rijke geschiedenis. Hun gebruik gaat vandaag de dag over de hele wereld door. Ze zijn ook populair geworden bij verzamelaars.
De versiering van paarden tuig bestaat al duizenden jaren. Oudere culturen, zoals de Egyptenaren, Turken en Saracenen gebruikten handgemaakt messing, ijzer en gouden versieringen op tuigwerk om geluk en bescherming te brengen of om het kwade af te weren. Bewijs van zeer vroege brasses werd gevonden in een 2000 jaar oud graf van een Siberische Häuptling in de Altai Bergen. Zijn gemummificeerde paarden werden met hem begraven, samen met hun tuig en messing amuletten.
Vroege brasses werden naar Europa gebracht door mensen die terugkeerden van de Kruistochten. Onder hun oorlogsbuit waren de paarden van de vijand, met al hun fijne tuigen. Ridders namen de prachtige versieringen snel over voor hun eigen paarden. Koninklijkheden lieten fijne brasses maken voor speciale koninklijke evenementen, zoals huwelijken of kroningen. Uiteindelijk werden brasses in heel Europa gebruikt door trekpaarden eigenaren.
Hoewel sommige van de vroegste versieringen soms van ijzer of andere metalen waren gemaakt, is messing het meest voorkomende materiaal voor tuigversieringen, vandaar de term "brasses." Vroege stukken werden afzonderlijk gemaakt door een metaalbewerker of smid, en werden volledig met de hand geslagen, verhit, vijl en gepolijst. In de 1700s werd metaalgieten gebruikt om meer uitgesproken ontwerpen te creëren. De methode stond ook toe de vervaardiging van meerdere stukken van hetzelfde ontwerp. In de 19e eeuw produceerden fabrieken brasses massaal door ontwerpen uit messing platen te stempelen.
Oudere culturen gebruikten een verscheidenheid aan hemelse symbolen als amuletten. Zon, sterren en de maan in zijn volle of sikkelvorm waren gebruikelijk. Latere ontwerpen omvatten dieren, vogels en voorstellingen van godheden. Om het kwade af te weren, werd soms een oogontwerp gebruikt. Er werd algemeen geloofd dat het licht dat weerkaatste op het messing het "boze oog" van iemand die het paardenbezitter kwaad wilde, zou afleiden.
Trekpaarden in heel Europa en daarbuiten waren uiteindelijk werkpaarden die werden gebruikt om wagens naar de markt te trekken of voor gezinsgebruik. Vaklieden en bedrijven ontwierpen brasses om hun vak of goederen te vertegenwoordigen. Bijvoorbeeld, een brouwer zou een messing met een vat erop gestempeld kunnen gebruiken. Paarden die eigendom waren van gemeenten droegen symbolen van hun stad of graafschap. Rijke families gebruikten het familiewapen of familiekruis. Sommige brasses droegen de naam van een boerderij of familie, of simpelweg de naam van het paard.