De ontwikkeling van het paardentuig leidde tot het gebruik van het paard voor transport, landbouw en militaire doeleinden, wat tot grote vooruitgang op elk gebied leidde.
Vroege geschiedenis
- De oudste tuigen werden gevonden door archeologen van het Carnegie Museum of Natural History tijdens een opgraving in Botai, Kazachstan in 1993. Ze dateren van 3500 voor Christus en waren gemaakt van rawhide.
Riemtuig
- Tuigen werden voor het eerst gebruikt om strijdwagens te trekken in het oude Mesopotamië. Dit was het eerste gebruik van riemtuigen, waardoor een betere gewichtsverdeling van de lading mogelijk werd. Voor riemtuigen oefenden harnasuitrustingen druk uit op de slokdarm en beperkten ze de ademhaling van het paard.
Kragentuig
- Het gebruik van het kragentuig begon in China in de vijfde eeuw. De krage werkte samen met het riemontwerp, waardoor de gewichtsverdeling nog efficiënter werd doordat het paard een zwaardere lading met zijn schouders kon trekken. Eén paard kon het werk van twee paarden doen.
Industriële revolutie
- Tegen de industriële revolutie in de 1800s had het Amerikaanse patentbureau 300 octrooien voor paardaangedreven machines, allemaal gebruikmakend van tuigen, die nu voornamelijk van leer waren gemaakt en het krageontwerp gebruikten.
Moderne ontwikkelingen
- Naarmate het gebruik van paarden in de 20e eeuw afnam, begonnen harnasfabrikanten zich te richten op lichtere tuigen voor recreatief rijden en shows. Het Australische bedrijf Zilco Harness was de eerste dat leer verving door synthetische materialen in het begin van de jaren 1960.
Met betrekking tot paarden
