Huisdieren
Huisdieren
Springen is bekend als een van de elegante en adembenemende evenementen in een reeks Engelse equestrische evenementen. Echter, zoals veel sporten, maken de vaardigheid van de ruiter en de kracht van het paard het er veel makkelijker uit dan het is.
Paardenspringen kwam in de 18e eeuw in de mode met de start van vosjacht. Toen Engelse eigendommen werden verdeeld door grenzen zoals hekken, hagen en beken, waren paarden nodig die niet alleen de afstanden konden overbruggen, maar ook de obstakels konden nemen. Rond 1900 werden springwedstrijden – "lepping" genoemd – in Frankrijk en Engeland gehouden, met mannen en vrouwen deelnemend. De eerste grote springwedstrijd werd in 1907 gehouden, maar er waren weinig echte regels. Regels werden in 1925 vastgesteld en hielden niet alleen rekening met de vaardigheid van paard en ruiter om de sprong te nemen, maar ook met de plaatsing van de hoeven, hoe de balk van een sprong omgeworpen wordt, en of het paard in het water van een watergracht landde. Latere toevoegingen waren hogere straffen voor een paard dat een sprong weigerde of een parcours niet in de toegestane tijd voltooide.
Over elk springparcours zijn er vaak een aantal verschillende soorten sprongen, tot 1,95 meter hoog. De kruissprong (cross-pole) wordt niet vaak op shows gezien, maar is meer gebruikelijk in de trainingsarena. Twee gekruiste palen vormen de sprong, met de zijkanten hoger dan het midden. De oxer bestaat uit twee verticale sprongen en kan op diverse afstanden ingesteld worden. Er zijn verschillende soorten oxers: in een oplopende oxer is de tweede verticale sprong hoger, in een aflopende oxer is de eerste hoger. In een vierkante oxer zijn beide verticale sprongen even hoog, en in een Zweedse oxer zijn de palen schuin gezet om een X te vormen. De triple bar bestaat uit drie verticale sprongen van variërende hoogte – in de hogsback is de middenpaal de hoogste. De verticale sprong is een eenvoudige sprong, met alleen hoogte om te nemen. De muur is een sprong gemaakt van lichtgewicht materiaal om een bakstenen of cementen muur na te bootsen, testend het vertrouwen van het paard bij de aanloop. Open watergrachten zijn brede waterpartijen. In een combinatie zijn er een reeks sprongen in nabijheid. Er zijn één tot drie galopsprongen tussen elk element van een combinatie, en regels stellen dat als een paard één sprong in de combinatie weigert, de hele reeks herhaald moet worden.
De meeste springsadels zijn een vorm van Engelse zadel die vlakker is dan die gebruikt voor andere disciplines zoals dressuur. Zadelkussens zijn meestal wit, en veel paarden zijn uitgerust met kussens die ze beschermen tegen druk en mogelijke schrapping van gegolfde voorhoeven die strak tegen hun buik getrokken worden. Hoewel er weinig richtlijnen zijn over de typen en scherpte van bits die mogen worden gebruikt, zijn laarzen en beenbandages gebruikelijk bij bijna alle paarden die aan springen deelnemen. Borstbanden zijn ook algemeen en helpen de zadel op zijn plek te houden. Ruiter moeten altijd goedgekeurde helmen dragen en zijn meestal gekleed in formele kleding, inclusief hoge zwarte laarzen, breches (meestal wit of beigekleurig), en een donkere jas die optioneel is bij warm weer.
Hoewel er niets zegt dat een groter of groter paard een succesvollere springer zal zijn, zijn de meeste springers meer dan 16 handen hoog en hebben warmbloed of volbloed. (Ponies zijn bekend om niet alleen in springen te concurreren, maar ook tot Olympisch niveau door te gaan met succes.) Temperament en fysieke vaardigheid zijn belangrijk in een succesvol springpaard; een springer mag niet geïntimideerd worden door grote, potentiële angstaanjagende sprongen, en moet de uithoudingsvermogen en reflexen hebben om split-second wijzigingen in parcours en snelle bewegingen te maken.
Naast de gevaren van een op-parcours ongeluk, waaronder vallen, een sprong misinschatten of ligamenten verdraaien, is er ook de kans op langdurige schade aan een paard dat niet goed verzorgd wordt. Steunpezen die de lengte van de poten van het paard afgaan, zijn verantwoordelijk voor het op zijn plaats houden van de fetlocks. Overextenderen van deze pezen wanneer ze het gewicht van paard en ruiter ondersteunen, kan gevaarlijk zijn en resulteren in permanente schade aan de poten die zelfs lopen zonder ruiter pijnlijk voor het paard maakt. Goede uitrusting zoals peeslaarzen en/of bandages moet altijd gebruikt worden, en na elke parcours, of in competitie of training, moet het paard goed opgewarmd en afgetraind worden, evenals onderzocht op tekenen van zwelling, gevoeligheid en kreupelheid.