Huisdieren
Hoofdstellen zijn de sleutel tot het controleren van het paard. Zonder de ontwikkeling van het paardenhoofdstel, zou de controle die nodig was in de cavalerie door de geschiedenis heen niet mogelijk zijn geweest, en de wereld zou een heel andere plaats zijn dan het vandaag is. Hogere training, zoals dressuur, zou ook niet mogelijk zijn geweest. Paardenhoofdstellen zijn tot een kunstvorm uitgegroeid.
De ontwikkeling van het hoofdstel is niet exact gedocumenteerd in de geschiedenis. Oud-Egyptische rotsenijen tonen strijdwagens die worden bestuurd met de zorgvuldige controle van gebitste paarden. Hettitische strijdwagens worden ook getoond getrokken door strak gebitste paarden. Chinese tekeningen van duizenden jaren geleden tonen krijgers die op hun rijdieren de strijd ingaan, met bit en hoofdstel. Het is waarschijnlijk dat de eerste paardenbeheerders de sprong maakten van halster naar hoofdstel. Ze zagen de logica van druk uitoefenen op het zachte gedeelte van de mond van het paard, en niet alleen op de neus en de poll.
Het creëren van het hoofdstel maakte veel veeleisender werk mogelijk voor het paard. Mannen konden nu van hen verlangen taken uit te voeren die, tot dat moment, niet mogelijk waren geweest. Scherpere bochten, mogelijk gemaakt door het hoofdstel, maakten het paard de "sportwagen" van zijn tijd, en de strijdwagen werd de jachtvlieger. De hele wereld veranderde door het oorlogspaard, en het oorlogspaard zou niet mogelijk zijn geweest zonder het hoofdstel.
Door druk uit te oefenen op de mond van het paard, met behulp van een bit van metaal of een ander hard voorwerp, werd plotseling een zeer groot, zeer sterk dier extreem responsief op de eisen van zijn menselijke beheerder. Terwijl de persoon daarvoor aanzienlijke kracht moest gebruiken om een paard aan zijn hoofd te trekken, volstond de kleinste hoeveelheid druk op een harde bit om het dier aan de wil van de mens te onderwerpen. Dit opende een hele nieuwe wereld van mens/paard communicatie, en maakte bijna alle vooruitgang mogelijk die mensen maakten tot de creatie van de stoommachine.
Hoofdstellen hebben basiscomponenten. Een kopstuk bevestigt achter de oren van het paard. Het mondstuk omvat het bit. En, de teugels zijn bevestigd aan het bit waardoor de ruiter kan "sturen." Er zijn eindeloze variaties op deze, en ook eindeloze toevoegingen, maar dit zijn de meest basale componenten van elk hoofdstel.
Druk wordt uitgeoefend op de poll, de mond, de tong en de neus. Het hoofdstel werkt erg als een stuurwiel op een auto. Het paard reageert op de druk op deze gevoelige plekken, en zal leren om toe te geven aan de opdrachten van de ruiter wanneer erop gesignaleerd wordt. Binnenkort, met tijd en training, zal het paard de kleinste beweging aan zijn hoofdstel voelen en reageren.