Huisdieren
Huisdieren
De bit is een van de essentiële onderdelen van het Engelse hoofdstuk. Het is het stuk rubber of metaal dat in de mond van het paard gaat en de druk van de handen van de ruiter via de teugen naar de mond van het paard overbrengt. Het is wat de ruiter in staat stelt om het paard te vertellen wat te doen. Engelse paardenbits variëren in sterkte en hebben verschillende toepassingen, afhankelijk van hun vorm en onderdelen.
Snafflebits werken met directe druk op de tong en lippen van het paard. Het zijn de eenvoudigste type Engels bit, hoewel de vorm van de wangenriemen en het mondstuk kan variëren, wat het bit sterker maakt. Het basis snaffle bit heeft een enkel gescharnierd mondstuk en O-vormige of D-vormige wangenriemen. Deze bits worden respectievelijk een O-ring en D-ring snaffle genoemd. De snaffle bit is de standaard bit voor bijna elke discipline, inclusief hunter-jumper, Engelse equitation en soms saddleseat. Vanwege de inherente zachtheid is het de starter bit voor de meeste paarden, en kan worden aangepast naarmate behoeften en responsiviteit veranderen.
Curb bits, ook wel leverage bits genoemd, hebben shanks die vanaf de mond afkomen, in plaats van ringen. Deze wangenriemen zijn de volledige lengte van het bit. Leverage bits oefenen extra druk uit op de poll en kin groef, naast de mond van het paard. Mondstukken kunnen solide of gescharnierd zijn, en maken soms gebruik van een port, of verhoogd centrum, om de druk op de tong te verminderen. Curb bits stellen het paard in staat om zeer kleine signalen van de ruiter te voelen, maar kunnen veel pijnlijker zijn dan snaffle bits als ze in verkeerde handen zijn. Echte curb bits worden vaker gebruikt bij westernrijden dan bij Engels rijden, maar een mild curb bit zoals de Kimblewick, met een ongescharnierd mondstuk, D-ringen en een curb chain, kan worden gebruikt bij paarden met disciplineproblemen.
Hackamores worden als bits beschouwd, hoewel ze geen mondstuk hebben. Ze worden voornamelijk gebruikt voor paarden met bijzonder gevoelige monden of met tandheelkundige problemen. Hoewel ze misschien zacht lijken, kunnen ze enorme hoeveelheden druk uitoefenen, die, in combinatie met de curb chain, veel pijn kunnen veroorzaken in verkeerde handen. Hackamores werken door druk uit te oefenen op de neus, poll en kin van het paard om de signalen van de ruiter over te brengen. Ze variëren in lengte van het wangenstuk en materiaal van het neusstuk. Het neusstuk kan van leer, leerbedekte ketting of touw zijn. De bit hobble, een ketting tussen de twee wangenstukken, houdt ze tegen om te ver naar buiten te buigen.
Combination bits worden over het algemeen gebruikt op zeer hoog niveau in dressuur, waardoor de ruiter het paard onmerkbare signalen kan geven (een van de belangrijkste punten van dressuur). Ze kunnen twee bits gebruiken, zoals het double bridle, dat zowel een snaffle als een curb bit tegelijk in de mond van het paard plaatst. Sommige bits, zoals de Pelham en Kimblewick, zijn combination bits omdat ze zowel directe als geliberde druk uitoefenen, hoewel ze slechts één mondstuk hebben. Beide kunnen een gescharnierd of recht mondstuk hebben en curb chains gebruiken op de kin van het paard.
De bit van het paard rust op de bars van zijn mond, de ruimte tussen de voortanden en de kiezen. Als u dit gebied van de mond van een paard voelt, zou het glad moeten zijn. Als het ruw of littekenweefsel is, betekent dit dat het paard ruwe behandeling heeft meegemaakt en is gekwetst door een bit. De grootte van de tong van een paard beïnvloedt de grootte van een bit. Een paard met een grote tong--een die uit zijn tanden steekt--heeft een kleinere bit nodig dan een paard met een normale tong. Het verhemelte van de mond van het paard, ook wel het harde verhemelte genoemd, speelt een rol bij de pasvorm van de bit. Een paard met een hoge boog in het verhemelte van zijn harde verhemelte kan een bit met een hoge port gebruiken, terwijl een paard met een flatter verhemelte dat niet kan. Een van de belangrijkste delen van bitcomfort is de tandheelkundige verzorging van het paard. Hij zou om de zes maanden een dierenarts moeten bezoeken om zijn tanden te laten controleren en te laten floaten (gladmaken en contouren van de tanden). Tandheelkundige problemen kunnen pijnlijk zijn voor het paard en de ervaring van de ruiter onaangenaam maken.