Huisdieren
Huisdieren
De twee hoofdstijlen van paardenrijden worden Engels en Western genoemd. Ze hebben beide verschillende soorten zadels die zijn gemaakt voor verschillende functies. Beide soorten zadels bestaan in wezen uit een houten of vergelijkbare "boom" frame om als zit te dienen en de vulling rond dat frame om de rug van het paard te helpen beschermen. Er zijn veel variaties van zowel Engelse als Western zadels.
Historici geloven dat mensen voor het eerst dekens gebruikten om schuren op zowel paard als ruiter te helpen elimineren en om de ruiter te helpen op het paard te blijven. Uiteindelijk begonnen ze de dekens te vullen met vulling zoals uitgedroogde grassen. Het eerste zadel met een boom werd vermoedelijk gemaakt door de Sarmatiërs rond 1 na Chr., volgens "The Ultimate Horse Book." Het oudste bekende zadel werd gevonden in een Pazyryk graftombe van mensen en paarden daterend uit 3000 voor Chr. De koele, droge Siberische lucht hield alles tegen het verteren. Zowel Engels als Western zijn afgeleid van cavaleriezadels, maar ondergingen ingrijpende veranderingen toen de paarden verschillende taken moesten uitvoeren.
Moderne Western zadels zijn afgeleid van zadels die werden gebruikt door de Spaanse Conquistadores. Omdat ruiters zoals cowboys de hele dag in het zadel moesten zitten en van het land moesten leven, hadden ze zo comfortabel mogelijk een zadel nodig en plekken om uitrusting zoals touwen, voedsel of een slaapzak op te bergen. In tegenstelling daartoe rijden Engelse ruiters slechts een paar uur per dag met hun paarden, of het nu voor vossenjacht, andere paardensporten of andere recreatieve ritten is. Engelse zadels moesten zo licht mogelijk zijn om het paard te helpen springen en galopperen.
Western zadels zijn veel groter en zwaarder dan Engelse zadels. Hoewel zwaarder voor de ruiter, zijn Western zadels gemaakt om het gewicht van de ruiter en zijn uitrusting gelijkmatig te verdelen over de rug van het paard. Dit vereist meer vulling, meer plekken om uitrusting op te hangen en twee gordels of singels in plaats van slechts één voor Engelse zadels. In tegenstelling daartoe is het Engelse zadel gewoon een zit en heeft geen gebieden om extra uitrusting te plaatsen.
Western zadels zorgen ervoor dat de ruiter veilig zit. Ze hebben een hoge zit, een hoorn aan de voorkant dicht bij de nek van het paard en lange, dikke steigbeugelriemen, vaak "fenders" genoemd. In tegenstelling daartoe hebben Engelse zadels geen hoorn, hebben zeer dunne steigbeugelriemen en moedigen de ruiter aan om meer naar voren op de zit te zitten. Een all-purpose Engels zadel of een springzadel heeft ook ronde knieflappen die volledig ontbreken bij Western zadels. Western ruiters zitten verder naar achteren op het paard dan een Engelse ruiter.
De hoofdgang die paarden gebruiken is de draf. Het is snel genoeg voor oefening of voor het werken met vee, maar slijt het paard niet uit zoals canteren of galopperen dat zou doen. Ruiters van Engelse zadels hebben een zeer moeilijke tijd om de draf te zitten, dus ze rijden in opstaan, of rijzen bij elke andere stap van het paard. Dit helpt om pijnlijke stoten te verminderen. In tegenstelling daartoe is draf of "joggen" in Western zadels een comfortabele aangelegenheid vanwege de grootte en constructie van het zadel.