Huisdieren
Huisdieren
Het paardenbit is lang een symbool geweest van controle, voor het eerst gebruikt op gedomesticeerde paarden om karren te trekken of om ruiters te helpen in oorlogvoering. De meeste mensen stellen zich klassiek voor dat een paard wordt gereden met een metalen bit, hoewel er nog steeds andere methoden van rijden zijn die geen bit gebruiken. Er zijn twee brede categorieën van metalen paardenbiten en nog veel meer subcategorieën, ontwerpen en maten van deze bits.
Volgens David Anthony, de directeur van het Institute for Ancient Equestrian Studies, dateren sommige van de oudste afbeeldingen van mensen die op paarden rijden uit 2100 tot 1700 v.Chr. In hun getiteld onderzoek "Harnessing Horsepower" schrijven Anthony en zijn partner Dorcas Brown: "Het vroegste wijdverbreide bewijs voor het gebruik van paarden in de oorlogvoering viel samen met de uitvinding van het metalen bit en de strijwagen rond 2000 v.Chr." Bits bestaan dus al lang, maar ze zagen er niet altijd uit zoals ze er nu uitzien. Veel inheemse Amerikaanse stammen reden hun paarden met bitloze hoofdstellen, in feite met hun benen en zit als middel voor richtingscommunicatie met het paard. Organische bits gemaakt van touw of leer waren de eerste typen bits, en tegenwoordig zijn de meeste van metaal.
Sommige bits zijn één solid stuk metaal en andere zijn geknikt in twee of drie delen. Sommige zijn glad en sommige zijn getwijnd. Al deze bits zijn ontworpen voor iets verschillende activiteiten en om verschillende typen reacties van een paard te krijgen. Het meest basale bitontwerp bestaat uit het mondstuk en de bitringen, waaraan de zijkanten van het hoofdstel en de teugels zijn bevestigd. Voor een bit om goed te werken, moet het op de tong van een paard zitten. Sommige paarden kunnen met een bit foefelen en, vooral als het niet de juiste maat is, hun tong over het bit krijgen, wat resulteert in een significant gebrek aan controle van de kant van de ruiter.
Deze worden gebruikt in Engelse en Westerse rijstijlen en zijn de eenvoudigste bits. Ze bestaan uit de twee algemene delen, mondstuk en bitringen, en werken door druk uit te oefenen op de hoeken van de mond van een paard. Dit is hoe de meerderheid van moderne paarden begint met hun training, en veel mensen geven de voorkeur aan alleen deze typen vanwege hun eenvoud. Er zijn verschillende ontwerpen, waaronder de O-ring snaffle, D-ring snaffle, full-cheek snaffles en Eggbutt snaffles. De O-ring en D-ring zien eruit zoals hun namen klinken, met bitringen in die vormen. De Eggbutt's bitringen zijn in een ovale eivorm en de full-cheek heeft een kleine staaf aan de boven- en onderkant van elke O- of D-vorm om wegglijden te voorkomen.
Deze bits kwamen ongeveer in de vierde eeuw v.Chr. tot stand en werden gedragen door middeleeuwse oorlogspaarden. Deze bits moeten nauwkeuriger worden aangepast dan een eenvoudige snaffle, omdat ze vastzitten en niet veel speling hebben. Een curb bit bestaat uit twee lange wangenstukken en een middelste staaf die zo breed moet zijn als de mond van het paard. Deze middelste staaf heeft een U-bend genaamd de port. De lengte van de wangenstukken onder de port staaf wordt de shank genoemd en de lengte erboven de purchase. Veel port staven zijn massief, hoewel sommige gebroken kunnen zijn zoals een snaffle bit. Deze bits worden vaker gebruikt voor neck reining en aangezien ze krachtiger kunnen zijn, is er minder kracht nodig om met het paard te communiceren. Gebruikt in combinatie met een kinriem, oefent deze bit ook druk uit op de kin en de nek.
Dit is een bitloze vorm van controle en communicatie die druk uitoefent op de kin, nek en neus van het paard. Deze zijn gemaakt van een dikke neusriem, wangenkettingen, curb ketting (onder de kin) en de bit hobble. Verschillende soorten hackamores kunnen gemaakt zijn van leer, touw of bedekte ketting. Dit wordt vaak gezien als een minder indringende methode van het sturen.
Sommige rijstijlen combineren bitsystemen. Over het algemeen worden deze dubbele hoofdstellen of volledige hoofdstellen genoemd en bestaan ze uit twee bits en vier teugels. Dit is uiteraard een geavanceerdere techniek voor paard en ruiter en is te zien in competitieve showringen, zoals voor dressuur, of op straat op de paarden van politieruiters. Meestal wordt voor deze methode een kleine snaffle gebruikt achter een curb bit.