Huisdieren
Huisdieren
Wanneer een paardeneigenaar de dekking van een merrie met een hengst plant, hangt de gezondheid van de merrie en het ongeboren veulen af van de eigenaar's vermogen om de tekenen van zwangerschap te herkennen om de merrie de juiste voedingsstoffen en verzorging te geven. Omdat een merrie meestal geen uiterlijke fysieke tekenen vertoont totdat diverse maanden van de dracht zijn verstreken, hebben fokkers dierenartsenhulp nodig om de klinische tekenen vast te stellen en een formele zwangerschapsdiagnose te maken.
Sommige merries tonen pas fysieke tekenen van zwangerschap in de vijfde of zesde maand van de dracht. Op dat moment begint de buik te dalen en de achterflanken te verbreden. In "Storey's Guide to Raising Horses" adviseert Heather Smith Thomas om je merrie van achteren te bekijken terwijl ze stilstaat of weglopen. Bij zwangerschap kan de ene kant van haar buik groter lijken dan de andere en is er een duidelijke zwaaiende beweging. Na ongeveer de achtste maand van de dracht kun je beweging waarnemen naar de rechterflank van de merrie; het foetus schop en beweegt.
Over de laatste twee maanden van de zwangerschap vergroot de uier langzaam. Het wordt strak en de tepels beginnen zich te vullen. Sommige merries ontwikkelen oedeem – vochtige ontsteking – van het weefsel van de buik direct voor de uier. De melkader aan de onderkant van de buik van de merrie wordt geëxpandeerd en de gang van de merrie verandert, wordt breder om de plaatsing van het foetus te accommoderen.
Ongeveer één maand voor de geboorte begint de spierzone rond de vagina van de merrie te ontspannen. De staartbasis, het perineum en de krupgelding – de bovenkant van de bil – worden zacht en buigzaam ter voorbereiding op de binnenkort komende veulen. Net voor de geboorte bedekken druppels colostrum de tepels van de merrie en harden uit, wat de uier een wasachtig uiterlijk geeft.
Dierenartsen diagnostiseren zwangerschap bij merries klinisch door een echografisch onderzoek van de baarmoeder van de merrie uit te voeren, meestal op dag 15 of 16 na dekking, op zoek naar de embryonale zak, of vesikel. Door de echoscop in de rectum van de merrie te introduceren en te focussen op de baarmoeder eronder, kan de dierenarts het embryo visualiseren op dag 22 en een hartslag detecteren op dag 24, aldus Dr. Mordecai Siegal e.a. in "UC Davis Book of Horses". In de latere stadia van de zwangerschap kan het foetus worden gezien met de wand aan de onderkant van de buik van de merrie.
Een vaginale onderzoek door een dierenarts onthult dat de baarmoeder en de serviks van een drachtige merrie in toename van toon door de toestroom van het hormoon progesteron. Het onderzoek onthult ook dat de vesikel met het embryo fysiek kan worden ingetast op de 18e dag van de gestatie.
Hormonale tests voor een zwangerschapsdiagnose omvatten de meting van estronsulfaatconcentraties in het bloed van de merrie. Afkomstig van de placenta, toont dit hormoon ook de levensvatbaarheid van het foetus aan, omdat estronsulfaat daalt bij foetale dood. Estrogenen afkomstig van de foetale geslachtsorganen verschijnen in de urine van de merrie tijdens de laatste helft van de gestatie en kunnen gemeten worden om de zwangerschap te evalueren.
Equine gestatie – de lengte van de zwangerschap – duurt ongeveer 11 maanden, of 340 dagen, met een marge van 320 tot 360 dagen. Merries gedekt in de winter en lente hebben meestal langere drachten dan merries gedekt in de zomer en herfst vanwege de instinctieve behoefte van het paard om in warmer weer te veulen, aldus Dr. Rick Parker in "Equine Science". Dierenartsen beschouwen veulens geboren na minder dan 320 dagen als prematuur; deze veulens kunnen medische hulp nodig hebben. Een klein percentage zwangerschappen overschrijdt 370 dagen en wordt meestal gezien bij merries die grazen op struisgrasweides.