Huisdieren
Huisdieren
Hoe eerder de zwangerschap van een koe wordt gedetecteerd, hoe beter het is voor zowel de koe als het ongeboren kalf. Als de zwangerschap vroeg wordt gedetecteerd, is de koe waarschijnlijker om extra medische aandacht en voer te krijgen, samen met het verkleinen van de kans dat de koe opzettelijk zal worden herbevrucht. Volgens de auteurs van de University of Florida, Frederico Moreira en P.J. Hansen, is herinseminatie een veelvoorkomende oorzaak van miskraam bij net zwangere koeien.
Het kan moeilijk of onmogelijk zijn om de zwangerschap van een koe te diagnosticeren door middel van uiterlijke fysieke symptomen, dus een verscheidenheid aan medische tests kan worden gebruikt om zwangerschap aan te geven kort na inseminatie.
Dierenartsen of ervaren veehouders kunnen zwangerschap bij een koe diagnosticeren door het detecteren van tekenen van bronst, het meten van progesteronspiegels in melk, echografie en traditionele rectale palpatie.
Bronstdetectie
Volgens Moreira en Hansen vertonen koeien doorgaans bronst, of tekenen van hitte, ongeveer elke 21 dagen. Nadat een koe is geïnsemineerd, al dan niet kunstmatig, zal het corpus luteum van het dier niet teruggaan.
Het corpus luteum, of gele lichaam, is een structuur die zich ontwikkelt uit eierstokfollikels tijdens de eisprong. Moreira en Hanson zeggen dat bij zwangerschap, "Het corpus luteum zal niet teruggaan, progesteronconcentraties zullen hoog blijven, en de koe zal niet terugkeren naar bronst."
Als de koe niet wordt waargenomen om ongeveer 21 dagen na afloop van de vorige cyclus weer in bronst te gaan, is het zeer waarschijnlijk dat de koe zwanger is. Visuele tekenen om bronst te detecteren omvatten staartkrijt, slijmproductie uit de vagina, gezwollen vulva en bereidheid om bestegen te worden.
Gebruik van melk- of plasmaprogesteron
Moreira en Hansen schrijven dat het "mogelijk is om koeien op zwangerschap te diagnosticeren op basis van melk- of plasmaprogesteronconcentraties ongeveer 21 dagen na inseminatie." Ze bevelen aan om melkmonsters minimaal twee keer na inseminatie te verzamelen en de monsters te testen op progesteronconcentratie. Koeien met verhoogde progesteron zijn waarschijnlijk zwanger.
Echografie
Tijdens echografie wordt een echoprobe via het rectum ingebracht en boven de baarmoeder geplaatst, waarbij pulsen van ultrasoon worden gegenereerd die een elektrisch signaal produceren. Volgens Moreira en Hansen wordt het signaal vervolgens verwerkt met een scanconverter en weergegeven op een monitor. De embryo van het ongeboren kalf zal op het scherm zichtbaar zijn. Echografie-diagnoses zijn zeer betrouwbaar.
Rectale palpatie
Rectale palpatie van de baarmoeder en de inhoud ervan is de meest voorkomende vorm van het detecteren van zwangerschap bij koeien, en het kan nauwkeurig worden uitgevoerd vanaf 35 dagen in de zwangerschap. Volgens Moreira en Hansen zal de onderzoeker die het rectale onderzoek uitvoert, voelen naar baarmoederasymmetrie, of glijden van het fetale membraan langs de baarmoeder. Naarmate de zwangerschap vordert, zal de foetus te groot worden om in zijn geheel te palperen, maar delen van de foetus zullen worden gevoeld.
Indicatoren voor late zwangerschap
Zodra de zwangerschap in de latere stadia doorgaat, zal de buik van de koe groter worden en kunnen dierenartsen mogelijk een hartslag in de foetus detecteren met behulp van ultrasoontechnologie.