Huisdieren
Huisdieren
De algehele gezondheid van een paard hangt van een verscheidenheid aan factoren af, maar misschien de belangrijkste is het dieet. Om een paard in optimale conditie te houden, moet zijn dieet een ample aanvoer van vezelrijke koolhydraten bevatten.
Paarden hebben een overvloed aan energie nodig, en het grootste deel van de energie van een paard komt uit koolhydraten in zijn voedsel. Paarden krijgen hun benodigde koolhydraten voornamelijk uit vezels in hooi of andere soorten ruwvoer. In feite is het verteeringsstelsel van een paard gericht op een langzame, continue inname van gras, hooi en andere soorten ruwvoer. Het paard heeft een grote, hoog ontwikkelde dikke darm die een reeks microben bevat die uniek geschikt zijn om grote volumes vezels te fermenteren en af te breken.
Ruwvoer, zoals hooi, is de primaire bron van complexe koolhydraten voor een paard, zoals cellulose, hemicellulose en lignine. Granen leveren het dier simpele koolhydraten, die belangrijk zijn om een paard energie te geven. Er zijn vier typen koolhydraten in het typische equine dieet: monosaccharides, zoals glucose, fructose en galactose; disaccharides, zoals lactose; oligosaccharides, zoals raffinose en fructanen; en polysaccharides, zoals zetmeel en cellulose.
Hoewel deze verschillende typen koolhydraten ongeveer hetzelfde energiebelang hebben, kan de energie die ze leveren na afbraak door het verteeringsstelsel van het paard verschillen. Dit verschil in bruikbare energie – netto-energie genoemd – treedt op wanneer energie verloren gaat of wordt gebruikt tijdens het metabolismeproces. Energie kan verloren gaan door warmteproductie en via urinatie en defecatie. Koolhydraten die als monosaccharides in de dunne darmen van het paard worden geabsorbeerd, leveren de meest bruikbare energie.
Paarden zullen ook energie krijgen uit koolhydraten in bronnen anders dan vezels, zoals zetmeel en suiker. Niet-vezel koolhydraten worden doorgaans aan een paard gegeven om gewichtstoename te faciliteren of een extra brandstofboost te geven voor een wedstrijd of andere fysieke inspanning. Het verteeringskanaal van het paard is echter niet geschikt voor het verwerken van grote hoeveelheden zetmeel, en paardeneigenars worden gewaarschuwd om equine dieetten die hoog in suiker of zetmeel zijn te vermijden, omdat dit het risico op spijsverteringsstoornissen verhoogt, zoals koliek en spierkrampen, vaak "tying up" genoemd.