Huisdieren
Huisdieren
Een paard dat lijdt aan een breuk is een eng situation. Breuken komen het meest voor in de lange beenbotten van een paard en kunnen een paard voor de rest van zijn leven kreupel maken. Het kootbeen loopt door het midden van het been, en aan elke zijde van dat bot zit een lang, smal bot genaamd het splintbeen, dat van de knie tot de enkel loopt. Het is vrij gebruikelijk dat een paard dat een ernstige breuk heeft opgelopen, wordt geëutanseerd omdat de kosten van het proberen het been te herstellen meer zijn dan het paard waard is.
Onvolledige breuken worden ook wel stressbreuken genoemd. Een onvolledige breuk is wanneer een bot barst maar niet in twee afzonderlijke stukken uiteenvalt. Een onvolledige breuk kan moeilijk te diagnosticeren zijn omdat het paard vaak nog steeds het been gebruikt en niet kreupel hoeft te zijn, afhankelijk van de ernst van de breuk. Het gevaar van een onvolledige breuk is dat het bot verzwakt en zwakker blijft worden naarmate het voortdurend wordt belast. Onvolledige breuken komen veel voor bij paarden die op een hoog activiteitsniveau moeten presteren, zoals racepaarden.
Wanneer het bot breekt en in twee afzonderlijke stukken uiteenvalt, wordt het een volledige breuk genoemd. Volledige breuken breken niet door de huid. Als een paard een volledige breuk oploopt, verliest het onmiddellijk het gebruik van het been. Prestatiepaarden kunnen een volledige breuk oplopen tijdens intensieve oefening. Paarden die in de weide in een kudde staan, kunnen worden getrapt en ook een volledige breuk oplopen. Volledige breuken zijn moeilijk voor paarden om van te herstellen, dus ze worden vaak geëutanseerd. Zelfs als een paard de breuk kan overleven, is het zelden in staat om weer aan het werk te gaan.
Wanneer een breuk door de huid van een paard breekt, wordt het een open breuk genoemd. De huid van een paard is erg dun en wordt gemakkelijk doorboord. Open breuken maken het genezingsproces voor paarden zeer ingewikkeld vanwege het risico op infectie van de huidwond. Paarden die lijden aan een open breuk worden meestal geëutanseerd tenzij chirurgie de breuk kan herstellen en er faciliteiten beschikbaar zijn om het paard te voorkomen dat het gewicht op het gewonde been plaatst. Dit type zorg is zeer duur.