Huisdieren
Huisdieren
Een paard dat lijkt een 'verstoken enkel' te hebben, heeft meestal een pees- of bandletsels aan de onderste deel van het been geleden. Deze letsels variëren van licht tot ernstig. Een gewond paard kan diverse symptomen vertonen.
Als uw paard een verstoken enkel heeft, zal het claudiceren of onstevig lopen. Claudicerende paarden ontlasten één been en lopen met een lichte tot duidelijke hinkgang. Het hoofd van het paard gaat vaak op en neer als het één been ontlast.
Een paard met een beenletsels zal onwaarschijnlijk zijn volle gewicht op het gewonde lid zetten. U zult zien dat het paard het gewonde been rustend houdt door het licht op te trekken tijdens het staan om het gewicht eraf te nemen.
Net als bij een mens met een verstuiking of letsel, is de gewonde plek gevoelig voor aanraking. Het paard trekt het been terug bij pogingen het te hanteren en kan agressief reageren op druk op het gewonde lid.
Als een paard de pezen of banden in het been heeft gelesen, kan het opvallend opzwellen. Een grote, gezwollen plek op een lid dat al wordt ontlast, is een duidelijk teken van letsel.
Het been van het paard kan warm aanvoelen. Er kan een verhoogde of kloppende pols in het gewonde been zijn. Beiden zijn symptomen die wijzen op een letsel.
Belangrijk: 'Verstoken enkel' is een leken term. Het gaat meestal om letsels aan de diepe buigpees (SDFT), ondiepe buigpees (DDFT), schouderband (suspensory ligament) of de peeshulzen. Directe dierenartsen hulp is nodig voor echografie en juiste behandeling (rust, koelen, bandages, eventueel PRP/stamceltherapie).