Huisdieren
Huisdieren
Een enkele madidworm (Oxyuris equi) kan 4,5 cm (1 3/4 inch) lang groeien en, met de hulp van zijn nakomelingen, broers en zusters, een 550 kg (1.200 lb) paard doden. Preventieve maatregelen houden deze lastige darmpasieten onder controle. Dit omvat vers water en voer, dagelijkse stalhygiëne en ontworming. Een visuele inspectie van het paard en de stal kan bepalen of het paard madidwormen heeft.
Paarden tonen gebroken haar bij de basis van de staart door het achterlijk tegen voorwerpen te wrijven. Dit symptoom wijst specifiek op de aanwezigheid van madidwormen. Paarden wrijven soms hun achterlijk gewoon om een fysieke jeuk te stille. U moet dit teken gecombineerd met andere symptomen van worminfectie zien voordat u in paniek raakt bij het zien van gebroken staartharen.
Madidwormen leggen hun eieren aan de buitenrand van de anale opening van het paard. U kunt de wormen zien tijdens het leggen van de eieren. Volwassen madidwormen komen ook in de mest van het paard voor. Soms ziet u de eieren in de mest en vaker eisakken aan de anus.
Paarden met wormen verliezen snel gewicht, zelfs met verhoogd voer. Gewichtsverlies is een teken van alle typen parasitaire wormen bij paarden. Zoek naar andere teken om ervoor te zorgen dat u met de juiste ontwormer behandelt. Volgens EquiSearch zijn de volgende effectief tegen madidwormen: piperazine, fenbendazol, mebendazol (Telmin) en ivermectine. De kleingedrukte tekst op de ontwormer verpakking heeft de nodige informatie.
Een paard kan colic ervaren om diverse redenen, maar chronische colic kan een symptoom zijn van een infectie met madidwormen – of wormen in het algemeen. Als u alle voorzorgsmaatregelen voor colicpreventie neemt, zoals voeren op hetzelfde moment met hetzelfde voer elke dag, neem dan de tijd om naar andere tekenen van wormen te kijken.
Actueel: Oxyuris equi (madidworm) is een nematode. Levencyclus: eieren gelegd aan perianale regio → besmette paard wrijft → eieren in omgeving → orale opname door ander paard → larven in dikke darm → volwassen wormen. Diagnose: perianale plakbandtest (Scotch tape test) microscopisch. Behandeling: ivermectine, moxidectine, fenbendazol (5 dagen), pyrantel. Hygiëne: dagelijkse stalreiniging, wassen perianale regio, eigen borstels/handdoeken per paard. Resistentie minder probleem dan bij strongyliden.