Huisdieren
Huisdieren
Wobblersyndroom bij paarden is vaker bekend als wobblersyndroom, en de medische naam is cervicale wervelmalformatie. Het is de meest voorkomende neurologische ziekte die bij paarden wordt gezien, vooral bij volbloeden. Het wordt vaak voor het eerst gediagnosticeerd bij jonge paarden. Zelfs als het wordt behandeld, is deze ziekte normaal gesproken progressief.
Wanneer uw paard wobblersyndroom ontwikkelt, worden de symptomen veroorzaakt door wat stenose wordt genoemd, of vernauwing van het spanaalkanaal. Een paard met wobblersyndroom heeft wervels die niet correct zijn gevormd, en er wordt druk uitgeoefend op de ruggengraat door deze vreemd gevormde botten.
Sommige aspecten van wobblersyndroom kunnen voortkomen uit genetische aanleg, maar volgens het "Horse Owner's Veterinary Handbook," tweede editie, kan de ziekte ook worden veroorzaakt door het voeren van paarden met energierijke diëten die ertoe leiden dat het paard te snel groeit. Soms kunnen trauma en spanningen op de botten een factor zijn.
Er zijn twee typen wobblersyndroom, die worden gedefinieerd op basis van hoe symptomen zichtbaar zijn. Er is dynamische stenose, waarin u uw paard symptomen zult zien vertonen wanneer hij zijn nek moet bewegen, en statische stenose, die een paard beschrijft dat symptomen heeft, maar de symptomen blijven hetzelfde, ongeacht of het paard zijn nek beweegt of niet. Dynamische stenose is het meest voorkomend.
Een paard met wobblersyndroom kan moeite hebben met het bewegen van de achterbenen, of zelfs alle vier de benen. Wanneer uw paard loopt, zal hij onhandig lijken en een zeer vreemde gang hebben. Hij wil misschien zijn nek niet bewegen en zal vaak zijn tenen slepen en struikelen. Hij kan ook vallen.
Als u wobblersyndroom vermoedt, laat uw dierenarts dan röntgenfoto's maken van de nek van uw paard. Als uw paard het heeft, zal uw dierenarts hem starten met ontstekingsremmers en zes maanden of meer boxrust voorschrijven. Als dit niet helpt, heeft uw paard misschien chirurgie nodig, maar dit wordt niet altijd aanbevolen, omdat de chirurgie niet altijd nuttig is.