Huisdieren
Huisdieren
Selenium is een belangrijk spoorelement dat van nature in de meeste delen van het land voorkomt, maar in die gebieden waar de bodem arm is, is het vaak een goed idee om een supplement te geven. Prestatiepaarden en paarden die voor fokdoeleinden worden gebruikt, zijn bijzonder vatbaar voor seleniumtekorten die het herstel na stress of intensieve trainingen kunnen beïnvloeden, of in het geval van merrieën, de gezondheid van hun veulens.
Selenium is een spoorelement dat helpt bij cegroei en -functie en vaak wordt gegeven als middel om een paard te helpen herstellen na een training om zijn immuunsysteem te verbeteren en een gezonde schildklier te bevorderen. Het is ook belangrijk als een antioxidant die helpt om vrije radicalen uit het lichaam te verwijderen, de oxidatieve bijproducten van chemische reacties die energie produceren, maar in grote doses celmembranen kunnen beschadigen.
Een paard krijgt van nature selenium uit planten dat het uit de bodem halen, maar sommige delen van het land zijn selenium-arm. Deze gebieden omvatten delen van de Pacifische Noordwest, de Grote Meren en New England, uitlopend naar Florida. Bij seleniumarme gebieden kan een supplement nodig zijn.
Het aanbevolen niveau van selenium voor het gemiddelde paard is 3 mg per dag. Controleer voeretiketten op seleniumadditieven en bereken op basis van uw regio of een supplement nodig is. Bij het bepalen van seleniniveaus, neem altijd voer in aanmerking, zoals hooi of graan, dat is geïmporteerd en dat mogelijk is geteeld in een gebied dat rijker is aan selenium dan wat uw paard gewend is te eten.
Organisch selenium heeft het voordeel boven anorganisch selenium dat het snel wordt gemetaboliseerd om de immuniteit te verbeteren en het herstel na stress te bevorderen. Organisch selenium helpt ook een merrie om hogere antilichaamniveaus door te geven aan haar veulen via haar melk en is veiliger in hanteren omdat het niet door de huid kan worden opgenomen.
Anorganisch selenium is afkomstig van kopermijnbouw en kan niet volledig worden gemetaboliseerd of opgeslagen in de spier, colostrum of melkproteïne. Kortom, paarden die anorganisch selenium (natriumseleniet en selenaat) krijgen, kunnen nog steeds een tekort oplopen vanwege onbetrouwbare bloedniveaus van het mineraal en het onvermogen om het in het lichaam op te slaan.
Seleniumtekort kan resulteren in een degeneratieve spierziekte genaamd rhabdomyolysis, of tying up. Symptomen van tying up zijn spierkrampen, stijfheid, zweten en verhoogde hartslag bij paarden, en bij veulens, niet kunnen zuigen. Een aandoening genaamd white muscle disease kan ook optreden, die de skelet- en hartspieren van veulens aantast die zoogende zijn van merrieën met een tekort.
Selenietoxiciteit, of te veel selenium in het dieet, kan resulteren in haarverlies in de manen en staart, gebarsten hoeven, kreupelheid, overmatige speekselproductie en ademhalingsfalen. Ernstige gevallen kunnen blindheid, moeizame ademhaling, ademhalingsfalen, spiertrillingen en de dood omvatten.