Huisdieren
Huisdieren
Paarden zijn gevoelige dieren. De huid is vooral vatbaar voor problemen, variërend van een vorm van acne tot intolerantie voor licht. Het diagnosticeren en behandelen van deze problemen is essentieel om de gezondheid en het geluk van het dier te behouden.
Netelroos, ook wel "brandneteluitslag" of "urticaria" genoemd, is een allergische reactie die zich presenteert als bulten op de huid die inkuilen, of deuken, als ze stevig worden ingedrukt. Netelroos kan plotseling verschijnen en is 1/4 tot 1 1/2 inch in diameter, en kan tot 1/2 inch oprijzen. Netelroos kan ook gepaard gaan met zwollen lippen, oogleden, mond en zelfs de vulva of perianale regio in zeldzame gevallen. Omdat netelroos een allergische reactie is, zijn de oorzaken gevarieerd. Netelroos kan worden veroorzaakt door opname van toxinen in het spijsverteringskanaal na obstipatie of ontsteking, door het eten van bepaalde voedingsmiddelen, in contact komen met bepaalde planten of chemicaliën, of door een reactie op een vaccin of injectie. De meeste gevallen van netelroos lossen vanzelf op, maar sommige ernstige of aanhoudende gevallen vereisen mogelijk een dierenarts en toediening van een antihistaminicum of corticosteroïden.
Fotosensitisatie is een aandoening waarbij een paard een abnormale gevoeligheid voor licht ontwikkelt, resulterend in brandwonden. Fotosensitisatie wordt veroorzaakt door stoffen in de bloedbaan, doorgaans toegeschreven aan twee hoofdoorzaken: het opnemen van bepaalde giftige planten die de stof bevatten of de inname van stoffen die de lever beschadigen en de eliminatie van een leverafvalproduct genaamd phyloerythrine verhinderen, wat fotosensitisatie kan veroorzaken als er genoeg in de bloedbaan ophoopt. Behandeling van fotosensitisatie is onmiddellijke verwijdering van het paard uit de wei of het voer dat wordt verdacht van het veroorzaken van de aandoening en het plaatsen van het dier in een gesloten stal in het donker en vrij van insecten. Milde genezende zalf kan worden gebruikt bij milde gevallen om brandwonden te behandelen. Ernstigere gevallen met laesies moeten worden gereinigd met milde zeep en behandeld met een antibiotica zalf. Toediening van corticosteroïden voor ontsteking en pijn kan ook nodig zijn bij ernstige gevallen van brandwonden, evenals antibiotica injecties om infectie te voorkomen.
Pyoderma is een aandoening die lijkt op acne bij mensen en zich manifesteert als pustels op de huid, doorgaans op de zadelplaats, nek en schouders. Pyoderma is een bacteriële infectie en ernstige gevallen kunnen zich over het hele lichaam verspreiden of zelfs ulceraties veroorzaken. Deze aandoening kan worden gevoeld als kleine bulten onder het haar van het paard en kan kleine gele druppels serum produceren bovenop de laesies of pustels. Behandeling van pyoderma is een 10 procent bleekoplossing of paarse lotion – een topisch antibacterieel antisepticum dat bij de meeste voerwinkels en boerensupplywinkels te vinden is – aangebracht op de aangetaste gebieden, evenals het vermijden van irritatie van de gebieden. Als de behandeling de aandoening niet verbetert of de aandoening verergert, moet een dierenarts worden geraadpleegd.
Sarcoïden zijn veelvoorkomende, tumorachtige groeien op de huid van paarden die lijken op gewone granulatieweefsel. Sarcoïden kunnen in eerste instantie lijken op wratten, om vervolgens in een sneller tempo te gaan groeien. Een sarcoïde kan openbreken en een ulceratief oppervlak tonen, wat zeer vatbaar is voor infectie. Sarcoïden zijn moeilijk te behandelen. Chirurgische verwijdering kan doorgaans leiden tot terugkeer van de laesies, maar groter succes is geboekt met bevriezing, cauterisatie en stralingstherapie. Welke gekozen behandeling voor de sarcoïde ook, het is belangrijk dat deze schoon en beschermd tegen infectie wordt gehouden. Corticosteroïde zalf kan worden gebruikt en bedekt met een drukverband om open laesies te beschermen tegen infectie.
Ringworm is een schimmel die de huid aanvalt en in de haarfollikels leeft, waardoor de haarstijf wordt en breekt. Het ronde uiterlijk wordt veroorzaakt door de schimmel die zich uitwaaiert vanuit een centraal startpunt, wat het de naam "ringworm" geeft. De meest voorkomende manier waarop ringworm wordt verspreid, is van paard naar paard – door paarden die tegen elkaar wrijven of door het gebruiken van gemeenschappelijke zadels, halsters, borstels, enz. Ringworm kan ook worden verspreid door de grond of door contact met mensen die besmet zijn met ringworm. Behandeling van ringworm is het gebruik van een sterke jodiumtinctuur die in de ringwormplekken wordt gewreven met jute of een ruwe doek om korsten te verwijderen en ervoor te zorgen dat het jodium de huid bereikt. Een andere remedie is een half-half mengsel van bleekwater en water, hoewel commerciële behandelingen beschikbaar zijn. Het is belangrijk om alle apparatuur die met het paard (of de paarden) wordt gebruikt schoon te houden om de verspreiding en terugkeer van ringworm te voorkomen. Handlers moeten ook voorzichtig zijn bij het behandelen van ringworm, aangezien het besmettelijk is voor mensen.