Huisdieren
Huisdieren
De reden voor het hoge aantal huid- en vachtproblemen bij blauwe dobermannen komt voort uit de manier waarop melanocyten in de haarsteel zijn geplaatst. Melanocyten zijn verantwoordelijk voor het geven van kleur aan het haar, en hun aanwezigheid in de haarsteel is onregelmatig in vergelijking met zwarte en rode dobermannen. Bovendien is het haar zacht en ondervindt het problemen bij het uitkomen uit de haarfollikels en huid. Dit resulteert in een hoger risico op het ontwikkelen van ingegroeide haren en stafylokokken- en bacteriële infecties.
Kleurmutant alopecia is een erfelijke huidaandoening die veel voorkomt bij blauwe dobermann pinschers. Meestal worden de puppy's geboren met een normale huid en vacht, maar tegen de tijd dat ze 4 maanden oud zijn, wordt de huid schilferig en ruw en wordt de vacht bros, droog en dun, met een mottengevreten uiterlijk. Er is een risico dat de hond al zijn vacht verliest. Daarnaast krijgen de puppy's acne-achtige bultjes op de huid. Echter, sommige dobermannen vertonen de symptomen van deze ziekte pas wanneer ze enkele jaren oud zijn. Helaas is er geen genezing voor kleurmutant alopecia. De behandeling houdt in dat de hond warme-waterbaden krijgt om het ongemak te verlichten en een speciaal dieet om verergering te voorkomen.
Blauwe dobermannen kunnen lijden aan een onderactieve schildklier, waarbij de schildklier niet voldoende hoeveelheden thyroxinehormoon produceert, wat de groei, ontwikkeling en stofwisseling van de hond beïnvloedt. Symptomen omvatten haaruitval, roos, dunne vacht, vette huid en overmatig jeuk. Dierenartsen stellen hypothyreoïdie soms verkeerdelijk vast als kleurmutant alopecia. Daarom is het belangrijk om een schildklier test uit te voeren om de diagnose te bevestigen als uw blauwe dobermann een dunne vacht heeft. Hypothyreoïdie kan worden behandeld met schildklierhormoon supplementen.
Maagdilatatie-volvulus is een aandoening waarbij de maag wentelt en de beweging van voedsel naar de darmen verhindert. Als gevolg hiervan ontwikkelen gassen zich in de maag, wat een zwelling van de buik veroorzaakt. Het is een pijnlijke aandoening en kan dodelijk zijn als het niet wordt behandeld. Symptomen omvatten continu heen en weer lopen, kwijlen, hijgen, geagiteerd zijn, onproductief braken en een zwollen buik.
Cardiomyopathie komt vaker voor bij mannelijke dobermannen tussen de 4 en 6 jaar oud. De hartspier wordt vergroot en zwak. Over het algemeen worden de linker ventrikel en linker boezem getroffen. De hond ondervindt moeilijkheden bij ademhalen, lijdt aan gewichtsverlies en eetlustverlies, heeft een zwollen buik en een aanhoudende hoest en kan zelfs lichte inspanning niet verdragen. Er zijn gevallen van dobermannen die plotseling sterven zonder enige tekenen en symptomen van de aandoening. Cardiomyopathie is een progressieve en dodelijke ziekte.
Chronische hepatitis komt vaker voor bij vrouwelijke dobermannen dan bij mannelijke. Dit is een progressieve inflammatoire ziekte van de lever en kan dodelijk zijn als het niet wordt behandeld. Symptomen omvatten geelzucht, braken, diarree, ophoping van vocht in de buik en gewichtsverlies.
Ook bekend als cervicale wervelinstabiliteit, wordt Wobbler's syndroom gekenmerkt door zwakte, gebrek aan coördinatie en verwarring. Het ontwikkelt zich door een afwijking van de wervelkolom. Het is een progressieve ziekte en vereist behandeling om achteruitgang van de toestand van de hond te voorkomen. De symptomen treden doorgaans op tussen de leeftijd van 3 en 9 jaar. Naarmate de ziekte vordert, kan de hond stijve poten krijgen. De achterpoten worden eerst getroffen. Wobbler's syndroom veroorzaakt ernstige pijn in de nek.
Dit is een bloedgerelateerde erfelijke ziekte waarbij de stollingsfactor ontbreekt in het bloed. Zelfs een kleine verwonding kan dodelijk zijn. Dobermannen die lijden aan deze ziekte kunnen neusbloed, bloeding van het tandvlees en bloeding in de maag en darmen krijgen. Sommige honden kunnen bloed in hun urine afgeven. Er zijn tests beschikbaar om te controleren of een hond drager is van deze ziekte of eraan lijdt.