Huisdieren
Huisdieren
Inflammatoire darmziekte is een erfelijke ziekte die doorgaans opduikt wanneer een hond ongeveer zeven jaar oud is. De ziekte treedt op wanneer het slijmvlies van de darmen van de hond reageert op een eiwit en geïntimeerd raakt.
Hoewel hiatale hernia's doorgaans erfelijk zijn, kunnen ze worden veroorzaakt door trauma of ademhalingsmoeilijkheden. Terwijl een erfelijke hiatale hernia zich doorgaans ontwikkelt voordat de hond een jaar oud is, kan een verworven hernia op elk moment optreden. Wanneer een hond een hiatale hernia heeft, puilt een deel van zijn maag door een opening in het middenrif waar de slokdarm en de maag met elkaar verbinden. Hiatale hernia's kunnen ook ontstaan wanneer een deel van de slokdarm de thoracale holte binnentreedt. Wanneer dit gebeurt, komt maagreflux in de slokdarm terecht, wat geïntimeerd raakt.
De primaire symptomen van inflammatoire darmziekte zijn terugkerende, langdurige diarree (die de vorm kan aannemen van zachte ontlasting of een vloeistof die bloed of slijm bevat) en braken, dat ook bloed kan bevatten. Aanvullende symptomen omvatten gewichtsverlust, apathie, slechte voedselopname, uitdroging, bloedarmoede en ondervoeding.
De symptomen van een hiatale hernia omvatten terugbraken, hoesten, weigering om te eten, gewichtsverlust en braken. De hond kan ook meer kwijlen dan normaal en kortademig zijn.
Om te bevestigen dat een hond inflammatoire darmziekte heeft, zal de dierenarts een endoscopie en biopt van zijn darmen uitvoeren. Het type inflammatoire cel dat in het slijmvlies van de darm wordt gevonden, bepaalt het type ziekte, waarvan lymfocytaire plasmacytische enterocolitis de meest voorkomende is.
Om te bepalen of de hond een hiatale hernia heeft, kan de dierenarts röntgenfoto's, röntgenafbeeldingen of contrastonderzoeken bestellen. Ze kan ook een slokdarm endoscopie uitvoeren, waarbij een interne kijker wordt gebruikt om ontsteking vast te stellen. De slokdarm endoscopie kan ook laten zien dat de slokdarm in de thorax puilt.
Een speciaal hypoallergeen dieet kan inflammatoire darmziekte onder controle houden. De eigenaar moet verschillende voedingsmiddelen proberen om er een te vinden die de hond kan verdragen, waarbij wordt verzekerd dat het geen eiwit bevat dat de hond eerder heeft gegeten. De hond moet mogelijk enige tijd antibiotica krijgen om het bacterieniveau in zijn darmen in evenwicht te brengen. Probiotica en/of vezels kunnen ook nodig zijn. Als deze maatregelen onsuccesvol zijn, kan de dierenarts een immuunsuppressief medicijn voorschrijven -- zoals een steroïde -- om darmontsteking te verminderen.
Als de hernia niet ernstig is, kan de behandeling eenvoudig bestaan uit het introduceren van kleine, frequente, vetarme maaltijden voor de hond. Echter, als de opening moet worden gesloten of de maag aan de buikwand moet worden bevestigd, zal de dierenarts een operatie uitvoeren. Hij kan ook antibiotica voorschrijven als de hond aspiratiepneumonie ontwikkelt, wat kan resulteren uit ademhalingsproblemen gerelateerd aan de hernia. Daarnaast kan de dierenarts medicijnen voorschrijven om de spijsvertering te ondersteunen en de slokdarm te genezen.
Inflammatoire darmziekte kan niet worden genezen. Daarom moet de hond waarschijnlijk de rest van zijn leven een speciaal dieet volgen -- inclusief maaltijden en lekkernijen. Op een gegeven moment kan de hond het dieet mogelijk niet langer verdragen en kunnen extra experimenten nodig zijn om een nieuw voedsel te bepalen dat kan worden verdragen. Buiten deze verandering in voedsel, zou de hond een normaal leven moeten leiden.
Als de hond een operatie nodig heeft voor de hernia, heeft hij nazorg nodig. Hij moet nauwlettend in de gaten worden gehouden, omdat sommige honden na de operatie aspiratiepneumonie oplopen, wat onmiddellijk behandeld moet worden. Helaas zullen sommige honden hernia symptomen weer ervaren, wat betekent dat de eigenaar en dierenarts naar de oorzaken moeten kijken en een aangepaste behandelingsplan moeten bepalen.