Huisdieren
Huisdieren
Roos bij paarden (seborroe) is een schilferige, schubbige ziekte van de huid. Het is geen jeukende huidaandoening, en secundaire bacteriële infectie is niet altijd een probleem. Seborroe wordt geclassificeerd als primair of secundair. Beide vormen kunnen droog of vettig zijn.
Primaire seborroe is zeldzaam en komt voornamelijk voor op de manen, staart en de voorkant van de koot---voorkant van het been, onder de knie---van de achterbenen. Primaire seborroe wordt soms "hengstvuil" genoemd, hoewel het niet beperkt is tot hengsten (geslachtsrijpe mannetjes).
Secundaire seborroe is geassocieerd met huidinfectie, voedingstekorten, leverziekte, darmmalabsorptie, vitamine A-tekort, seksuele hormoononevenwichtigheid en auto-immuun huidaandoeningen.
Droge seborroe wordt gekenmerkt door schilfering en afschilfering die sterk lijkt op roos. Volgens Dr. Christine Rees, DVM, Texas A &M Univ., is de huid zelf relatief gezond, maar de aandoening kan worden veroorzaakt door voedingsproblemen.
Vette seborroe schubben worden bij elkaar gehouden door talg, waardoor dikke, geelbruine korsten ontstaan. Naarmate de korsten loskomen, kunt u blote plekken huid zien tot 8 inch in doorsnee. Na verloop van tijd wordt de huid verdikt en onelastisch en verliest het paard over het algemeen gewicht en conditie.
Primaire seborroe is niet te genezen, maar kan worden beheerd met topische medicijnen. Secundaire seborroe kan opknappen wanneer de onderliggende oorzaak wordt behandeld. Voor droge seborroe, het regelmatig scheren van de vacht en het gebruiken van een product dat sulfa of zwavel bevat, een salicylzuurshampoo of een catalytisch product helpt om de huid vrij van vlokken te houden. Benzoylperoxide en talg-oplossende shampoos helpen om schubben los te maken bij paarden met vette seborroe. Topische en orale antibiotica worden toegediend wanneer er een secundaire bacteriële infectie is.