Equine therapie: zadel versus gurt
Equine therapie, ook wel hippotherapie genoemd, wordt een steeds populaardere behandelvorm voor kinderen met fysieke, mentale en sociale beperkingen. De beweging en lichaamswarmte van het paard stimuleert zenuwen, spieren en emoties die doorgaans niet aangesproken worden, wat leidt tot bevredigende resultaten. Hoewel zades soms gebruikt worden, is het populairder om een gurt te gebruiken – een eenvoudige riem om het paard heen waar de ruiter zich aan vasthoudt.
Definitie
- Equine therapie is beter bekend als hippotherapie. Hippo betekent paard in het Grieks. Hippotherapie is het gebruik van paarden om patiënten met mentale en fysieke beperkingen te stimuleren.
Geschiedenis
- Hippotherapie worstelt nog steeds om erkenning in de moderne medische wereld. De meeste huisartsen zijn niet bekend met de behandeling en voorschrijven het zelden, en verzekeringsmaatschappijen dekken het doorgaans niet.
Uitrusting
- Een gurt met een bareback-pad is de meest populaire vorm van toerusting voor hippotherapie. Zades zijn te klonterig en laten niet de fysieke contact toe wat het bareback-pad en de gurt wel doen.
Betekenis
- De gurt kan één of twee handvatten hebben, afhankelijk van de handicap van de patiënt. Als de ruiter zijwaartse beweging nodig heeft, wordt één handvat gebruikt. Voor voorwaartse en achterwaartse beweging worden twee handvatten gebruikt.
Voordelen
- Een vacht- of wolrugpad wordt onder de gurt gelegd, zodat de lichaamswarmte van het paard opwaarts naar het lichaam van de patiënt kan stijgen. Deze warmte kan helpen spieren te activeren en stemming te veranderen.
Overwegingen
- Andere uitrusting, zoals teugels en stiepen, kan worden toegevoegd als ze nodig zijn voor therapeutische doeleinden. Helmen worden te allen tijde gedragen.
