Het rijk Monera omvat een enorme diversiteit van prokaryotische organismen die verschillende voedingsstrategieën gebruiken om energie en organische moleculen voor groei te verkrijgen.
Autotrophe voeding
Autotrophe bacteriën produceren hun eigen voedsel uit anorganische stoffen. Ze zijn verdeeld in twee hoofdcategorieën op basis van hun energiebron:
- Fotoautotrophe bacteriën gebruiken zonlicht om kooldioxide om te zetten in organische verbindingen door fotosynthese. Voorbeelden zijn cyanobacteriën en bepaalde paarse zwavelbacteriën.
- Chemoautotrophe bacteriën halen energie uit anorganische chemische reacties, zoals het oxideren van waterstofsulfide, ammonia of ijzer. Nitrificerende bacteriën en zwavelbacteriën zijn veelvoorkomende voorbeelden.
Heterotrophe voeding
Heterotrophe bacteriën kunnen hun eigen voedsel niet synthetiseren en moeten organische verbindingen uit externe bronnen verkrijgen. Hoofdcategorieën zijn:
- Saprofytische bacteriën splitsen dode of afgestorven organische stof af, wat een vitale rol speelt in nutriëntenrecycling.
- Parasitaire bacteriën verkrijgen nutriënten van levende gasheeren en kunnen ziekten veroorzaken.
- Symbiotische bacteriën vormen wederzijds voordelige relaties, zoals stikstofbindende bacteriën in plantenwortels.
- Roofbacteriën jagen en consumeren andere micro-organismen, wat helpt microbiele populaties te reguleren.
Deze opvallende voedingsdiversiteit stelt Monera in staat om in vrijwel elk habitat te gedijen en bij te dragen aan wereldwijde nutriëntencycli en ecosysteemevenwicht.
