Huisdieren
Huisdieren
Een dubbele teugels (double bridle) is een type paardentuig dat gebruikt wordt op ervaren, goed getrainde paarden. Het heet "dubbele" teugels omdat het twee bits en twee sets teugels (reins) heeft. Het mag alleen gebruikt worden om een beetje extra verfijning te geven aan de prestatie van een al goed gevestigd paard en nooit om een jong paard te trainen, want het kan vrij scherp zijn. Ruiters moeten ook getraind zijn om deze teugels te gebruiken, omdat het vasthouden van twee sets teugels correct en efficiënt gebruiken expertise en oefening vereist. Dubbele teugels komen meest voor op wedstrijdpaarden, meestal in dressuur.
Een dubbele teugels bestaat uit twee bits. Één is een snaffle bit genaamd bridoon, en de ander is een curb bit genaamd Weymouth. De Weymouth bevestigt aan de wangstukken (cheekpieces) en het kopstel (head stall) als een normale teugels. Om het tweede bit op zijn plek te houden, heeft een dubbele teugels ook een tweede kopstel, bekend als "slip head". Dit bestaat uit een dunne riem die aan het bit gebuckeld wordt, over het paardenhoofd gaat, en dan door het voorhoofdband (browband) aan weerskanten gaat om het te bevestigen. Elk bit heeft een aparte set teugels bevestigd. Deze twee sets teugels zijn normaal verschillende breedtes om de ruiter in staat te stellen ze gemakkelijk te onderscheiden.
Het doel van een dubbele teugels is de werking van zowel de snaffle als de curb bit tegelijkertijd te combineren. Normaal gebruiken ruiters maar één van deze bits tegelijk. De snaffle bestaat uit een mondstuk dat in het midden gevoegd is en aan twee ringen vastzit aan weerskanten van het paardenbek. Als de ruiter de teugels gebruikt, drukt het mondstuk van het bit in de hoeken van het paardenbek en op de tong om de commando's van de ruiter aan te geven. Een curb bit werkt als een hefboom, met een recht mondstuk en twee schachten (shanks) die aan weerskanten van de mond naar beneden uitsteken. Het heeft ook een kurbelketting (curb chain) die achter de kaak van het paard loopt. De teugels zijn bevestigd aan de onderkant van de schachten, en wanneer de ruiter ze gebruikt om druk uit te oefenen op de schachten via de teugels en kurbelketting en op de kaak van het paard, moedigt dit het paard aan om zijn mond te ontspannen.
Ruiters mogen dubbele teugels alleen gebruiken op paarden die al correct werken. Ze mogen ze niet gebruiken als trainingshulpmiddel of om jonge paarden in een correcte houding te dwingen, want dat zal het paard alleen leren span en stijf in zijn houding te worden. Evenzo moet een ruiter goede balans en een sterke onafhankelijke zit hebben voordat hij overgaat op de dubbele teugels. Ruiters die "op hun handen rijden", of de teugels voor balans gebruiken, mogen niet rijden met een dubbele teugels, want ze risceren het paardenbek te beschadigen. De ruiter moet zelfverzekerd beide teugels onafhankelijk kunnen gebruiken voor de benodigde combinatie van bits. Meestal gebruikt de ruiter alleen de snaffle bit en teugel, en brengt de curb in spel als herinnering aan het paard om te ontspannen en de houding te verlagen. De ruiter moet de curb-druk onmiddellijk vrijgeven na het bereiken van de correcte positie.
Bij het passen van een dubbele teugels moet de ruiter ervoor zorgen dat de bits de juiste maat hebben voor het paardenbek. Bits worden gemeten over het mondstuk in inches, dus een 5-inch snaffle bit meet 5 inches van ring tot ring. Bij het opzetten van de teugels, bied je beide bits samen aan het paard aan en laat je het paard ze comfortabel in zijn mond laten zakken voordat je de kurbelketting sluit. Haak de kurbelketting aan de haak aan de rechterkant van het curb bit, en draai hem tegen de klok in tot de schakels plat liggen. Haak hem aan de linkerhaak, check dat je twee vingers eronder kunt krijgen. De centrale schakel moet in het midden van de paardenkaak liggen; zo nodig, pas de schakels aan aan weerskanten, zodat hij vierkant zit. Er kan ook een leer lipstrap aan de teugels zitten – voer deze door de centrale schakel en bevestig het aan de bijpassende gesp aan de linkerkant.
Er zijn verschillende manieren om de teugels van een dubbele teugels vast te houden, maar alle zijn ontworpen om de twee teugels gescheiden te houden in de hand van de ruiter, zodat ze onafhankelijk gebruikt kunnen worden. De meest voorkomende methode is om de curb-teugel – over het algemeen de dunere van de twee – in de normale positie te houden, ofwel opkomend vanuit de onderkant van de vuist, tussen de pink en de ringvinger doorlopend en bovenuit lopend. De snaffle-teugel moet dan van de onderkant van de vuist opkomen, over de pink heen en bovenuit lopen. De ruiter moet een normale spanning op de snaffle-teugel houden, en de curb-teugel alleen gebruiken wanneer gepast.