De bekendste vogelvoerstimulusexperimenten werden in de jaren 1930 uitgevoerd door B.F. Skinner aan de Harvard Universiteit. Vogelvoerstimulusexperimenten zijn conditioneringsexperimenten. Met behulp van conditionele stimulus en onconditionele stimulus, kunnen wetenschappers gewenst gedrag positief versterken en ongewenst gedrag ontmoedigen. Operante conditionering helpt wetenschappers verschillende soorten gedrag te bestuderen waarvan vogels in staat zijn te leren.
De Skinner Box
- B.F. Skinner's experimenten met duiven bestonden uit een operante conditionering kamer die een of meer hendels heeft die een dier kan indrukken, stimulus lichten, en plaatsen waar voedsel kan worden geleverd. Operante conditionering beloont een handeling die benadert tot een nieuw en gewenst gedrag bij het testpersonen. Tijdens het experiment wordt een hongerige duif in de kamer gehuisvest en leert het al snel dat wanneer een hendel wordt ingedrukt, een licht aangaat en voedsel verschijnt. De vogel maakt al snel de verbinding tussen het brandende licht en de aanwezigheid van voedsel. Dan zal de duif beginnen te pikken voor voedsel telkens wanneer het het licht ziet.
Geleerd sociaal gedrag
- Voedselvoorkeuren werden aangeleerd aan juveniele Burmese rode oerhoenders. Door de vogels bloot te stellen aan videobanden van andere Burmese rode oerhoenders die uit voerbakken aten die visueel verschillend waren, begonnen ze de voorkeur te geven aan eten uit voerbakken van het type waarvan ze de anderen hadden zien eten. Voor hun gedrag op zo'n manier te worden beïnvloed, moesten ze gedurende een specifieke periode kijken en werd er voedsel aangeboden in verschillende bakken, waarvan sommige waren gemarkeerd op dezelfde manier als de bakken waarvan ze andere oerhoenders hadden zien eten.
Geluids experiment
- In dit experiment worden de geluiden van tikken gebruikt om huisdierenkuikens aan te moedigen te eten. Hoe meer het geluid hun voeding begeleidde, hoe meer ze waarschijnlijk zullen eten. Het tikken is een andere vorm van sociaal leren, omdat het de geluiden van moederhoenders die eten imiteert. Als de kuikens het geluid horen, worden ze aangemoedigd te eten.
