Huisdieren
Huisdieren
De geelboordara is een aantrekkelijke, helder gekleurde Zuid-Amerikaanse papegaai. Hij wordt ook de geel- of goudnackaraar genoemd, en de Cassin's ara. Deze vogel behoort tot een groep genaamd de 'mini-ara's', maar kan nog steeds tot 43 cm in lengte groeien. Deze vogels vereisen een dieet heel vergelijkbaar met het dieet voor volwassen ara's, maar met enkele cruciale verschillen.
Het wilde dieet van de geelboordara varieert volgens locatie en klimaat. De vogel komt voor in heel Centraal-Zuid-Amerika, in biomen variërend van regenwoud en moeras tot savanne en de droge Ande-voetberten. In nattere klimaten, zoals zuidwest Brazilië, eet deze ara een dieet hoog in palmvruchten en regenwoudnoten. In drogere klimaten kan het meer vruchten en groenten consumeren, en zelfs insecten. Ara's die in de buurt van bebouwd land leven, eten ook vruchten en groenten van de akkers.
In gevangenschap moeten geelboordara's een dieet eten gebaseerd op papegaaipellets of een zaadmengsel, aangevuld met gekookte granen en peulvruchten, verse vruchten en groenten, bladgroenten, en volkoren producten zoals brood en pasta. Ze genieten ook geontzaaide zaden, gedroogde vruchten en groenten, en eetbare bloemen. Ze zijn vatbaar voor vitamine-A gevoeligheid, dus de niveaus van deze vitamine moeten worden gemonitord.
Het dieet van een geelboordara is heel vergelijkbaar met dat voor een gewone ara, maar moet meer vet bevatten. Pelletvoeders gemaakt voor ara's, zoals Kaytee's Fiesta Max, bevatten ongeveer 14 procent vet. Vogels moeten ongeveer 1/4 kop per dag ontvangen. In de wild kunnen geelboordara's een dieet van tot 28 procent vet eten. Extra vet en eiwit kan worden toegevoegd in de vorm van een of twee eetlepels pindakaas of gemalen zonnebloempitten. Deze vruchtbare kauwers kunnen ook profiteren van een hoger percentage noten in de schil dan gewone ara's. Noten mogen nog steeds niet het merendeel van het dieet uitmaken — zelfs deze vet-lievende vogels kunnen te veel hebben.
Ara's vereizen een zorgzame, alhoewel kleine balans van fosfor en calcium. Terwijl gekookte bonen, pasta en granen geschikt zijn voor geelboordara's, mogen ze niet het merendeel van het dieet uitmaken vanwege hun hoge fosforgehalte. Voedingsmiddelen die calciumverbindingen zoals oxalaat bevatten, inclusief biet, bok choy en spinazie, zijn ook prima in mate, maar kunnen gevaarlijk zijn voor de gezondheid van een vogel in overmaat. Geelboordara's hebben ongeveer 1 procent calcium in hun dieet nodig, en 0,5 tot 1 procent fosfor.
Chocolade en avocado zijn giftig voor ara's, evenals de pitten van steenvruchten, rauwe bonen, nootmuskaat, rabarber en tabak. Pinda's kunnen ook problematisch zijn, aangezien ze vaak gecontamineerd zijn met een schimmeltoxine genaamd aflatoxine. Dit kankerverwekkende middel kan worden verminderd door te roosteren, maar niet volledig geëlimineerd.