Huisdieren
Huisdieren
Parkieten zijn een diverse groep vogels die meer dan 300 individuele soorten omvatten, waarvan ongeveer 150 als huisdieren in de Verenigde Staten worden gehouden. De meeste parkieten zijn herbivoren en eten in de wild een verscheidenheid aan voedsel; anderen hebben extreem gespecialiseerde dieetten en eten slechts één of twee specifieke voedselsoorten. Een paar soorten zijn alleseters en consumeren insecten tijdens het broedseizoen, hoewel dit voor de huisdiereigenaar van weinig belang is.
Er zijn drie basismodellen van "basisdieetten" die het merendeel van de voedselinname van een huisdierparkiet uitmaken: zaadgebaseerde dieetten, geformuleerde (gepellette) dieetten en gekookte dieetten. Elk heeft voor- en nadelen, hoewel zaadgebaseerde dieetten niet aanbevolen worden voor de meeste soorten omdat ze tekortschieten in diverse belangrijke vitamines en mineralen, met name vitamine A en calcium. Zaadgebaseerde dieetten hebben wel het voordeel dat ze door bijna elke parkiet direct geaccepteerd worden. Geformuleerde dieetten voldoen aan basisonderdingsvoedingsbehoeftes die gedeeld worden door alle soorten, maar aanvullende supplementatie – meestal in de vorm van verse voedsel – is nodig om de gezondheid van de meeste soorten te behouden. Gekookte dieetten kunnen vanaf nul bereid worden of gekocht in kant-en-klaar pakketten. Deze dieetten bevatten de nodige fruit en groenten die de meeste parkieten vereisen, maar bederven snel en zijn niet altijd voedingsvolledig.
Bij het kiezen van een dieet voor een huisdierparkiet is het belangrijk om eventuele soortspecifieke voedingsbehoeftes te overwegen, als die informatie beschikbaar is. Helaas zijn de voedingsbehoeftes van parkieten niet goed bekend, behalve voor de meest voorkomende soorten. De meeste parkieten doen het goed op een geformuleerd dieet aangevuld met verse fruit, groenten en in sommige gevallen noten. Amazonenparkieten, kaketoes en eclectusparkieten moeten weinig, zo geen, aanvullende noten krijgen omdat ze gevoelig zijn voor obesitas bij een calorierijk dieet. Aan de andere kant vereisen ara's en conuren van het geslacht Aratinga meer vet dan typisch in een geformuleerd dieet zit, wat de toevoeging van noten in dit geval heel voordelig maakt. Hyacintara's vereisen in het bijzonder een grote hoeveelheid noten in hun dieet om hun gezondheid te behouden; in de wild leven ze uitsluitend van de noten van de koningspalm. Eclectusparkieten zijn ongewoon in dat ze doorgaans niet een geformuleerd dieet moeten krijgen; in de wild zijn ze bijna volledig frugivoor. Ze hebben een ongewone lange darmsysteem en kunnen excessieve hoeveelheden vitamines opnemen als ze een voedingsdicht dieet consumeren. Deze soort vereist een grote hoeveelheid verse producten dagelijks samen met graan en een kleine hoeveelheid eiwitbevattend voedsel zoals gekookte peulvruchten.
Een veelvoorkomende bron van verwarring bij het voeren van huisdierparkieten is de aanbevelingen op verpakte vogelvoeders. Tenzij de verpakking specifiek aangeeft dat het geformuleerd is om de voedingsbehoeftes van een bepaalde soort of groep soorten te voldoen, weerspiegelen de aanbevelingen de grootte van de voedseldeeltjes eerder dan de voedingsinhoud. Dit is vooral het geval bij geformuleerde dieetten; pellets verkocht voor grasparken zijn voedingsmatig identiek aan die voor ara's of kaketoes. De pelletgrootte moet gekozen worden op basis van wat de parkiet prefereert (en waarschijnlijk meer zal consumeren) in plaats van wat de verpakking aangeeft. De meeste conuren prefereren bijvoorbeeld pellets voor grote parkieten omdat ze tendensen hebben om te eten terwijl ze de pellet in hun voet vasthouden. Aan de andere kant kunnen kleine parkieten die voedsel direct met hun snavel oppikken, geen heel grote pellets eten. Kleine pellets geven zelden problemen, zelfs voor zeer grote vogels, en kunnen helpen het aantal voedsel dat vallen en verspild wordt te reduceren.
Veel mensen zijn verrast te ontdekken dat het perfect veilig is, en vaak wenselijk, om huisdierparkieten voedsel van de eigen tafel te geven. Aangenomen dat het voedsel gezond is, niet zwaar gezouten, en portiegroottes klein gehouden worden, profiteren de meeste parkieten ervan om af en toe "mensenvoedsel" te eten. Een typisch parkietdieet bevat niet veel variatie, en omdat de exacte voedingsbehoeftes van de meeste parkieten niet bekend zijn, kunnen micronutriënten die niet in commerciële dieetten zitten, op deze manier verkregen worden. Alle parkieten moeten dagelijks een portie verse of gekookte fruit en groenten aangeboden krijgen voor dezelfde reden. De meeste voedingsupplementen voor vogels zijn het beste te vermijden, behalve op advies van een vogeldierenarts. Deze vitamine- en mineraalsupplementen zijn niet alleen onnodig maar in sommige gevallen kunnen ze leiden tot toxische overdoses van vitamine D en synthetische vitamine A. De uitzondering is calciumsupplementatie, die de meeste parkieten wel vereisen. Een zeepben in de kooi plaatsen levert meestal voldoende calcium op.
De meeste tafelvoedsel is nuttig of ten minste onschadelijk voor huisdiervogels, maar er zijn uitzonderingen. Voedsel hoog in zout, suiker of erg hoog in vet zijn meestal best te vermijden, evenals de meeste voedsel met melkproducten. Omdat vogels geen zoogdieren zijn, en dus geen melk drinken, zijn ze onvermijdelijk lactose-intolerant. Een paar variëteiten groente/fruit kunnen toxiciteit bij vogels veroorzaken; deze omvatten avocado, uien, knoflook en rauwe rabarber. Spinazie moet alleen in kleine hoeveelheden gegeven worden, vooral als het rauw is; spinazie bevat oxalaten die binden aan calcium en, bij grote hoeveelheden gegeven, calciumtekort kunnen veroorzaken. Naast deze uitzonderingen is de algemene regel: als een voedsel gezond is voor jou om te eten, is het waarschijnlijk gezond voor je parkiet. Het is zinvol om een lage-natrium stir-fry met een huisdierparkiet te delen, maar je moet je vogel niet roomijs of friet laten eten.