Huisdieren
Huisdieren
Net als de openbare toiletten van Rome, hebben zoogdieren meerdere gaten voor uitscheiding. Vogels, amfibieën en reptielen zijn echter meer als het oude achterplaats -- slechts één gat. De samengestelde afval uit dit gat is meerkleurig en omvat drie afzonderlijke bijproducten van vogelvertering.
Alle afval -- vast, pap en vloeibaar -- dat het lichaam van een vogel verlaat, doet dit via een orgaan dat de cloaca heet. Dit veelzijdige opening moet ook voor andere doeleinden dienen, zoals reproductie: zaad gaat van de man naar de vrouw via het en eieren komen uit de vrouw via het.
Vogelpoep is niet helemaal wit, maar het wit is het meest opvallende deel ervan. Bij een nader blik op een vogeluitwerping blijkt dat het witte deel een witte of roomkleurige papachtige substantie is, wat geconcentreerd urinezuur is. Dit is een afvalproduct van de stofwisseling, ontstaan door de moleculaire afbraak van het voedsel van de vogel en de opname van bruikbare moleculen in de bloedbaan. Vogels converteren het toxische residu, ammoniak, naar urinezuur, dat wordt gefilterd door de nieren. Urinezuur heeft een lage oplosbaarheid in water, wat vogels in staat stelt om afvalproducten van de stofwisseling kwijt te raken terwijl ze water besparen; dit is een nuttig vermogen in situaties zoals migraties over oceanen of woestijnen, waar drinkwater niet beschikbaar is. De witte kleur van dit deel van vogeluitwerpselen is cruciaal, aangezien veranderingen hierin ernstige gezondheidsproblemen kunnen aangeven.
Vogels scheiden ook een heldere vloeibare urine uit om zich van overtollig water te ontdoen. Hoeveel van dit ze uitscheiden, hangt voornamelijk af van wat ze hebben gegeten. Zaadeters hebben over het algemeen vaste uitwerpselen, maar kunnen waterig worden als ze plotseling veel fruit eten. Dit is normaal en tijdelijk, en mag niet worden geïnterpreteerd als diarree. Vogels die normaal een dieet van fruit en groenten hebben, hebben vaak waterige uitwerpselen. Stress kan ook tijdelijke hoge urine uitscheiding veroorzaken.
Het donkere deel van vogeluitwerpselen is de onverteerbare resten van wat de vogel heeft gegeten, of het nu zaadhullen, fruitpitten of visgraten zijn. Bijna elke tint groen of bruin kan normaal zijn, maar zwart gepaard gaande met een sterke geur kan problemen aanduiden. Sommige vogels verteren alle, of bijna alle, van hun voedsel volledig en hebben bijna geen feces in hun uitwerpselen, wat bijna volledig wit zal zijn; voorbeelden hiervan zijn te zien bij baardgieren, die bijna uitsluitend op botten jagen, en veel visetende vogels zoals reigers en aalscholvers.
Vogelpoep is de schuld gegeven voor vele problemen, van beschadigde autolak tot de vernieling en beschadiging van standbeelden en zelfs gebouwen, en het merendeel hiervan wordt toegeschreven aan het witte of urinezuur element van de poep. In het geval van gebouwen en monumenten, is dit correct, aangezien zuur brons, staal, steen, hout en ijzer kan corroderen. Echter, volgens een 2011 studie van Autoglym, een toonaangevend autozorgexpert in het VK, is het niet het witte deel van vogelpoep dat schade toebrengt aan een auto, maar de gehele uitwerping -- naarmate de zon de blob bakt en verhardt, zacht het ook de blanke lak over de verf en laat het de omgekeerde profiel van de vogelpoep aannemen, wat een permanente deuk creëert bij het afkoelen. Aan de positieve kant, vogelpoep heeft wel enkele voordelige aspecten. Geisha meisjes in het oude Japan zochten nachtegaalpoep op om hun teint te verbeteren, en ureum en urinezuur (synthetisch, in plaats van op dierlijke basis) wordt tegenwoordig in vele cosmetica gebruikt. Het stikstofrijke, bijna alle witte poep van sommige zeevogels wordt nog steeds verzameld uit hun kolonies en gebruikt als organische meststof, dus om je bladsel en andere tuingroenten te verbeteren, bied aan om het kippenhok van de buurman schoon te maken.