Huisdieren
Huisdieren
In het wild houden parkieten en andere papegaaiensoorten hun metgezellen in de gaten door te schreeuwen. Soms schreeuwen ze om contact te maken 's ochtends, als een teken dat het veilig is om 's nachts te gaan slapen en periodiek gedurende de dag om te controleren op anderen in de groep. Ze blijven dit gedrag vertonen in gevangenschap, zelfs als er maar één andere vogel in de kooi met hen is.
Parkieten zijn sociale dieren, en in het wild leven ze in kudden van honderden of duizenden. Vaak schreeuwen parkieten of maken ze andere vocalisaties om je aandacht of die van hun metgezellen te vragen. Het kan moeilijk zijn te zeggen of de parkiet schreeuwt om meer aandacht of om in rust gelaten te worden. Als het gedrag gepaard gaat met pikken, willen ze misschien in rust gelaten te worden.
Parkieten gebruiken hun courtage-rituelen voor meer dan alleen het vinden van een partner. Ze hofmakerijen ook vrienden en zelfs hun eigenaren. Vocalisaties zoals schreeuwen zijn onderdeel van dit courtage-ritueel. Ander courtage-gedrag omvat het teruggeven van voedsel aan de geliefde, kussen gedrag, elkaars verenkleed en voor elkaar zingen.
In kudden passen parkieten op elkaar op en schreeuwen om anderen te waarschuwen voor een mogelijk gevaar. Ze blijven dit gedrag vertonen in gevangenschap, en schreeuwen soms als ze een dreiging waarnemen. De omgeving kalm houden is een manier om dit te voorkomen. Introduceer nieuwe dingen langzaam. Parkieten houden van muziek, maar gebruik kalme, rustgevende muziek in plaats van een zwaar ritme dat de vogels kan stressen. Houd andere huisdieren, zoals katten, weg van de vogels en leer kinderen om kalm en zacht te zijn rond de parkieten.
Eenzaamheid, verveling en verandering kunnen parkieten stressen. De tekenen van een gestreste parkiet zijn schreeuwen, diarree, snellere ademhaling dan normaal en beven. Soms trekken gestresseerde parkieten hun veren uit, stoppen ze met normaal eten en slapen en worden ze agressief. Om de stress van je parkiet te verminderen, breng meer tijd met hem door, houd de omgeving interessant maar niet te druk of luid en introduceer nieuwe dingen langzaam om de vogel tijd te geven om aan verandering te wennen.
Niet alle parkieten kunnen leren praten, maar sommigen wel. Ze leren ook andere geluiden na te bootsen die ze regelmatig horen, zoals telefoons of deurbellen die rinkelen. Sommige van hun schreeuwgeluiden bootsen andere vogels na die met hen in de kooi of buiten zijn.
Net als mensen willen parkieten soms gewoon in rust gelaten worden. Als een andere parkiet wil knuffelen of spelen, kan de vogel die in rust wil gelaten worden schreeuwen, pikken of andere tekenen van irritatie vertonen. Er is geen reden voor mensen om in te grijpen, de vogels kunnen deze situaties op natuurlijke wijze zelf oplossen.
Wanneer een nieuwe parkiet in de omgeving wordt geïntroduceerd, stellen de vogels een hiërarchie vast. Ze vocaliseren en pikken letterlijk elkaar tot hun rangorde is bepaald. Binnenkort stellen de vogels hun sociale status binnen de kudde vast en hervat een normaal gedragspatroon. De vogels moeten dit zelf oplossen en hebben geen hulp van mensen nodig. Het is een volledig natuurlijk proces.