Huisdieren
Huisdieren
Over het algemeen zijn parkieten sociale vogels die genieten van het gezelschap van andere parkieten. Als je vaak weg bent van huis, zal je parkiet genieten van iemand om mee te omgaan. Echter, als je merkt dat je parkieten plotseling veel veren zijn kwijtgeraakt of als je ze elkaar ziet aanvallen, zul je moeten ingrijpen om de vrede in de familie te bewaren en te voorkomen dat je vogels elkaar schaden.
Net zoals je dat zou doen met een paar kinderen die over het laatste koekje vechten, moet je je parkieten scheiden wanneer ze elkaar aanvallen. Je kunt proberen een lawaai te maken, door in je handen te klappen of een deur dicht te slaan, om ze lang genoeg af te leiden van de vechtpartij om er een uit de kooi te verplaatsen. Soms echter zullen je koppige kleine parkieten te in het moment zijn, en alleen fysiek scheiden zal werken. Praat kalmerend tegen hen voordat je de kooi opent en voorzichtig je hand erin plaatst. Houd je hand plat en plaats deze verticaal tussen de twee vechtende vogels. Ga door met spreken in een zachte stem tot iedereen is gekalmeerd, geef dan het commando dat een van hen op je hand moet stappen en verwijder haar uit de kooi.
Wanneer je een nieuwe parkiet naar huis brengt, kun je hem niet gewoon in de kooi ploppen naast je eerste parkiet en verwachten dat ze onmiddellijk beste vrienden worden. Er is altijd de mogelijkheid dat dit kan gebeuren, maar meestal hebben parkieten wat tijd nodig om elkaar te leren kennen voordat je ze in dezelfde kooi kunt houden. Aanvankelijk zul je je twee parkieten in afzonderlijke ruimtes moeten houden, maar plaats de kooien naast elkaar zodat ze elkaar kunnen zien en met elkaar kunnen omgaan. Vanwege verschillen in persoonlijkheid kan het van een dag tot twee weken of langer duren voordat je vogels beginnen met elkaar opschieten. Wanneer je parkieten nieuwsgierig genoeg zijn om elkaar "persoonlijk" te willen ontmoeten, kun je hun kooien openen en ze elkaar laten bezoeken. Als ze samen willen leven, zullen ze uiteindelijk een kooi kiezen en zich settelen.
Een paar parkieten zijn leuker om naar te kijken dan kabel-tv, maar alleen als ze vrienden zijn. Je kunt de kans vergroten dat je vogels bereid zijn samen te wonen door twee mannetjes of een mannetje en een vrouwtje te koppelen. Vrouwelijke parkieten zijn agressiever dan mannetjes, dus proberen twee vrouwtjes te huisvesten zal in het beste scenario leiden tot voortdurende kibbeling of zou kunnen uitgroeien tot een tragischere situatie waarbij bloed wordt vergoten. Als je uiteindelijk twee vrouwtjes hebt, of zelfs een combinatie van de seksen wier persoonlijkheden botsen, zal iedereen veiliger en comfortabeler zijn met permanente afzonderlijke huisvesting.
Soms kun je de spanning tussen kooiegenoot parkieten wegnemen als je weet wat de oorzaak is dat een of beide agressief zijn. Misschien is de ene vogel territoriaal, zijn een of beide jaloers op elkaar over je aandacht, of het kan zijn dat ze elkaar gewoon niet leuk vinden. Territorialiteit kan worden aangepakt door een kooi te hebben die groot genoeg is om elke vogel zijn eigen ruimte te geven weg van zijn kamergenoot, samen met aparte voer- en waterbakken. Als deze oplossingen niet werken, zul je terug moeten vallen op afzonderlijke kooien. Wat jaloezie betreft, geef elke vogel een-op-een speeltijd naast het samen met hen spelen. Geef ze lekkernijen in elkaars aanwezigheid om een positieve associatie te geven en kameraadschap te bevorderen. In geval van een persoonlijkheidsbotsing is de beste optie om ze gewoon elk hun eigen kooi te geven.