Huisdieren
Huisdieren
Peking-eend is een sappige Chinese delicatesse. Ze zijn het populairste ras in de VS en VK, waar fokkers het ras sinds hun aankomst uit China in 1873 genetisch hebben verbeterd. Peking-eenden zijn een belangrijke bron van vlees, maar leveren geen eieren commercieel, hoewel ze betere producenten zijn dan Moskauer- of Aylesbury-rassen. Vanwege hun zenuwachtigheid moeten eigenaren deze eenden voorzichtig behandelen om een gebrek aan eierproductie en gewichtstoename te voorkomen.
Selecteer de eenden die je wilt fokken op basis van hun gewicht, bouw, verenontwikkeling, eierproductie, vruchtbaarheid, uitkijkbaarheid, productieve waarde en voerconsumptie. Kies eenden die jong zijn, aangetoond door hun heldere poot- en snavelkleuren, een soepel borstbeen en een zachte luchtpijp.
Zet valnesten op die de vogel toestaan om zijn nest binnen te gaan, maar niet te verlaten. Dit stelt je in staat bij te houden welke vogel het ei heeft gelegd.
Houd nauwkeurige records bij van individuele eenden over het aantal gelegde eieren, het aantal uitgekomen eendjes, het aantal verkochte eendjes en de leeftijd waarop de eende het slachtgewicht bereikte.
Minimaliseer generatie-intervallen door eenden van gelijke leeftijd te laten paren. Ideaal is om eenden van ongeveer één jaar te paren met eenden die niet jonger zijn dan zes maanden.
Laat eenden twee weken paren voordat je eieren verzamelt om een hoge vruchtbaarheid te garanderen. Minder eenden samen laten paren en huisvesten zal meer nakomelingen opleveren.
Broei Peking-eendeieren kunstmatig uit, aangezien dit ras niet bijzonder bedwevend is. Wacht 28 dagen tot de eieren uitkomen.