Longziekte van duivenfokkers beschrijft een allergische reactie die vaak wordt gezien bij duivenfokkers. Tot 22 procent van de duivenfokkers vertoont symptomen van longziekte van duivenfokkers, volgens het Britse team voor medisch onderzoek van duivenfokkers. Longziekte van duivenfokkers gaat onder verschillende andere namen, waaronder allergische alveolitis, hypersensitiviteitspneumonitis, vogelfokkerslong en duivenfokkersziekte.
Oorzaken
- Langdurige blootstelling aan duivenbloei veroorzaakt de ziekte van duivenfokkers, meldt het Britse team voor medisch onderzoek van duivenfokkers. "Bloei" verwijst naar microscopische verendeeltjes. Luchtdeeltjes uit duivenmest kunnen ook bijdragen aan longziekte van duivenfokkers, maar verenstof is de hoofdoorzaak. Bloei is klein genoeg om in de kleine luchtzakjes van de longen, of alveoli, te komen, waar de stofdeeltjes een allergische reactie en ontsteking kunnen veroorzaken. Duiven zijn niet de enige vogels die allergische alveolitis kunnen veroorzaken: Undulaten en andere huisvogels kunnen soortgelijke allergische reacties veroorzaken. De ziekte van duivenfokkers is niet besmettelijk.
Symptomen
- De Amerikaanse Nationale Medische Bibliotheek meldt dat symptomen van longziekte van duivenfokkers acuut of chronisch kunnen zijn. Acuut longziekte van duivenfokkers veroorzaakt symptomen binnen zes uur na blootstelling aan duivenbloei. Acuut symptomen omvatten koude rillingen, hoesten, koorts, kortademigheid en zich over het algemeen ziek voelen. Chronisch longziekte van duivenfokkers ontwikkelt zich uit de acuut ziekte en resulteert in kortademigheid, hoesten, eetlustverlies en gewichtsverlies. Onbehandeld kan chronische ziekte van duivenfokkers permanente longschade veroorzaken.
Diagnose
- Diagnose van vogelfokkerslong omvat een symptoomgeschiedenis, lichamelijk onderzoek en bloedtesten. Duivenfokkers die ademhalingssymptomen vertonen, moeten artsen op de hoogte brengen van hun hobby zodat longziekte van duivenfokkers kan worden bevestigd of uitgesloten. Een arts die met een stethoscoop naar de longen luistert, kan kraakgeluiden horen als de patiënt ademt, volgens de Nationale Medische Bibliotheek. Bloedtesten genaamd hypersensitiviteit tonen hoge niveaus van antilichamen tegen duivenproteïnen. Borstfoto's kunnen veranderingen in longstructuur onthullen.
Behandeling
- De website Health Central meldt dat vermijden van duivenbloei de beste behandeling biedt voor longziekte van duivenfokkers. Corticosteroïden bieden verlichting van zowel acuut als chronische symptomen door ontstekingen in de luchtzakjes van de longen te verminderen. Het Britse team voor medisch onderzoek van duivenfokkers suggereert dat ademhalingsmaskers en beschermende kleding kunnen helpen om symptomen te voorkomen bij milde gevallen van longziekte van duivenfokkers. Voor ernstige symptomen is echter vermijden van duiven en duivenbloei de enige effectieve behandeling.
Preventie
- Vogelfokkerslong kan jaren duren om zich te ontwikkelen, volgens het Britse team voor medisch onderzoek van duivenfokkers, dat suggesties biedt voor het verminderen van het risico op allergische alveolitis. Het team adviseert alle duivenfokkers om beschermende maskers en jassen te dragen bij het verzorgen van duiven, vooral bij het schoonmaken van de duivenkooi. Omdat bloeistof minder dan 5 micron is, moeten maskerfilters in staat zijn om zulke kleine deeltjes te filteren. De duivenkooi zelf moet goed geventileerd en niet overbevolkt zijn.
Met betrekking tot vogels
