Huisdieren
Parkieten en nymphenparkieten zijn allebei speelse, vocale en nieuwsgierige vogels, wat verklaart waarom ze respectievelijk de nummer 1 en nummer 2 populairste huisvogels in de Verenigde Staten zijn. Ze delen kenmerken, maar hebben ook unieke eigenschappen die je de een boven de ander kunnen laten verkiezen.
De dagelijkse verzorging die voor parkieten en nymphenparkieten nodig is, is vergelijkbaar. Dierenartsen adviseren om een dieet van zaden en korrels af te wisselen; nymphenparkietmengsel is anders dan parkietmengsel. Zaden zijn vetmakend en bieden geen uitgebalanceerd dieet, terwijl korrels zijn verrijkt met de vitamines en mineralen die de vogels nodig hebben. Breng variatie aan door dagelijks fruit en groenten te geven, maar vermijd avocado en vruchtzaden en -bladeren, die giftig kunnen zijn. Beide vogels hebben de neiging rommelig te zijn, dus hun waterschalen kunnen zaden en verenresten opvangen. Het verschillende keren per dag verversen van hun water is een goed idee. Bied een vogelbad voor beide vogels aan – of ze er graag in baden hangt af van de individuele vogel – of spuit ze met water in.
Nymphenparkieten en parkieten zijn niet zo luid als hun grotere papegaaienfamilieleden. Ze piepen en schreeuwen evenveel en zullen geluiden van andere dieren en mensen imiteren. Sommigen zeggen dat nymphenparkieten beter zijn in het leren van menselijke woorden, terwijl anderen zeggen dat 'tiels beter zijn in fluiten dan in praten. Veel 'keet-eigenaren hebben hun vogels veel woorden geleerd, hoewel mannetjes van beide typen over het algemeen betere praters zijn. Geen van beide vogels is echter een gegarandeerde prater; het leren praten van een van beide vogels kost veel geduld, tijd en herhaling. Beide vogels zullen je laten weten wanneer ze bang, van streek of eenzaam zijn door hun eigen vorm van roepen uit te stoten.
Het is moeilijk om vermakelijkere vogels te vinden dan 'tiels en 'keets. Omdat ze klein zijn, kunnen ze omkeren, draaien en omgekeerd hangen, zelfs tijdens het eten en drinken. Beide zijn nieuwsgierig en houden van hangend speelgoed, vooral lawaaiig speelgoed. Beide vogels zullen gehecht raken aan hun eigenaren, vooral als ze geen vogelgezel hebben. De meeste willen graag uit hun kooien komen om te spelen en te ontdekken, maar ze vereisen nauw toezicht. Hoewel beide vogels op je vinger of schouder kunnen zitten, zijn 'tiels meer affectief.
Zowel parkieten als nymphenparkieten hebben interactie met hun eigenaren nodig, vooral als ze geen vogelgezel hebben. Reken op ten minste twee interactiemomenten met je vogel per dag, die elk ongeveer een uur duren. Nymphenparkieten, die iets onafhankelijker vogels zijn, kunnen zichzelf iets beter vermaken dan parkieten, maar 'tiels hebben nog steeds minimaal twee speelmomenten per dag nodig. Als je niet de tijd of de wens hebt om dat te doen, heb je twee vogels nodig zodat ze met elkaar kunnen omgaan. Het is niet aan te raden om er één van elk te hebben, aangezien parkieten meer agressief zijn en de meer ontspannen 'tiels kunnen pikken. Kies je twee 'keets of twee 'tiels tegelijkertijd – let op welke er al samen zitten en elkaar preenen – om ervoor te zorgen dat je twee goed met elkaar overweg kunnen. Parkieten, vooral vrouwtjes, kunnen agressief zijn, zelfs tegen andere parkieten.
De initiële kosten voor de aanschaf van een parkiet zijn ongeveer $20, vergeleken met een gemiddelde van $100 voor een nymphenparkiet. Dit kan verklaren waarom meer mensen parkieten dan nymphenparkieten als huisdier hebben. De aanbevolen kooien, voer en speeltjes zijn echter hetzelfde, dus het onderhoud is hetzelfde. Beide vogels moeten jaarlijks een vogeldierenarts bezoeken. Nymphenparkieten leven gemiddeld langer – 15 tot 35 jaar versus 8 tot 15 jaar voor 'keets.
Mensen met dierallergieën zijn vaak verbaasd te horen dat vogels ook roos produceren. Hun preenen en hoge activiteitsniveau veroorzaken allergenen die vliegen en de lucht infiltreren. Nymphenparkieten zijn “poederdons” vogels en produceren een poederachtige roos die nog meer allergenen in de lucht brengt. Dagelijks vernevelen en regelmatig schoonmaken van de kooi houdt de roos laag. Vrouwtjes van beide vogels zijn vatbaar voor overmatig eieren leggen, wat ook eierbinding kan veroorzaken, en nymphenparkieten lopen meer risico hierop.